شهر مجازی

ما را دنبال کنید


تبلیغ خود را اضافه کنید

معرفی شهر اسدآباد


 

اسدآباد یکی از شهرهای استان همدان و مرکز شهرستان اسدآباد در مجاورت استان کرمانشاه قرار دارد. بجز محلات و شهرک‌های جدید بافت اصلی شهر شامل چند محله است: محله میدان، در گاراژ، قلعهٔ بالا، سیدان، سر ویر، محمود بیگی و سیامکی جزء این محله‌هاست. هنوز آثار خانه‌های قدیمی و کوچه باغها در بعضی از آنها باقی و پیداست.قدمت قدیمی‌ترین شهرک اسدآباد، به بیشتر از دو دهه نمی‌رسد. در سالهای گذشته و به تناسب رشد جمعیت این شهر، چند شهرک در اطراف آن ساخته شده‌است. شهرک شهید قندی بزرگترین و قدیمی‌ترین آنهاست. شهرک‌های فرهنگیان، سید احمد، شهرداری و شهید خزائی، به ترتیب اهمیت و جمعیت، شهرک‌های دیگر اسدآباد هستند.

مردم

اسدآباد، شهری است در غرب استان همدان. شاید اسدآباد به لحاظ ترکیب جمعیتی در ایران کم نظیر باشد. در محدودهٔ این شهرستان روستاهای همجواری هستند که متعلق به دو گروه زبانی متفاوت می باشند. هر چند زبان ساکنان اصلی شهر اسدآباد فارسی است.[نیازمند منبع] بعد از انقلاب اسلامی، مهاجرت ترکها و کردهای روستاهای مجاور به این شهر سرعت بیشتری گرفته، عموماً اهالی هر روستا در یکی از محله‌های حاشیه شهر و اتفاقاً در منتهی‌الیه مسیر مواصلاتی آن روستا به شهر ساکن شده‌اند. برای مثال اهالی روستای خاکریز در محدوده «چهارراه خاکریز»، اهالی روستای شیرزلی، در ابتدای جاده منتهی به این روستا، واقع در بلوار کشاورز، و به همین ترتیب اهالی روستاهای ترخین آباد، ملحمدره و بیاج در خیابان رفسنجانی، و اهالی روستاهای خنداب و قاسم آباد در محله پشت بیمارستان ساکن شده‌اند.تراکم جمعیتی شهرستان اسدآباد، به نظر بالاتر از متوسط کشور است. روستاهای نسبتاً زیادی در اطراف این شهر پراکنده‌اند. اهالی این روستاها عمدتاً به زبان‌های ترکی، کردی و چند آبادی هم به زبان‌های لری و لکی صحبت می کنند. روستاهای چنارشیخ ،حسین آباد و ویرایی (شیرزلی)، لر زبان هستند؛جنت آباد، گذرکجین، بادخوره، مزرعه بید،دهنوش,دهبزان، خاکریز، چنارعباس خان، ملحمدره، بیاج، هودرج و ترخین آباد، آجین، بوجین، سیراوند النجه و گنجه بهراز روستاهای ترک زبان هستند؛ آبادی‌های قاسم آباد، موسی آباد،یوسف اباد و لک لک، چشمه علی (چهچه قلی)، شمس آباد، کَمک، چارق، آقاجان بلاغی، امین آباد، سمیران، دهنو، ماوا،علی آباد، ایوراع،قره بلاغ، محمدآباد، حسن آباد، قره کن، ملاولی، دهبور، ده سفید، سوتپه، آهوتپه، طویلان علیا، طویلان سفلی، حیدرآباد و نادرآباد روستاهای کرد زبان هستند؛ و وندرآباد و خنداب و قاسم آباد هم لکی صحیت می کنند

جاذبه های گرشگری

آب انبار شیخ علی خان اسدآباد

این بنا در محله ای به همین نام در اسدآباد قرار گرفته که در واقع جایگاه مرکز محله ای در مرکز شهر گذشته اسدآباد بوده است. بنا به گفته معمرین این محل در گذشته به محله در کاروانسرا معروف بوده که این نام گذاری به خاطر کاروانسرای قدیمی بوده که بعدها تخریب شده است. محل کاروانسرا حدودا در 50 تا 100 متری سایت آب انبار بوده است. در این مرکز محله مسجد جامع شهر، حمام و بازار نیز قرار دارد که از آن میان تنها حمام فرم و فضای تاریخی خود را حفظ کرده است. در گذشته در این مرکز محله تعداد زیادی کلیمی نیز وجود داشته که تا دوره های متآخر نیز در این محل و مرکز شهر اسدآباد سکونت داشته اند.ورودی بنا اتاقک کوچکی است که بنا به نیاز وجود یک در و ورودی برای بنا در سال های اخیر ساخته شده است. براساس گفته معمرین قبلا بنا فاقد یک فضای سردر و ورودی بوده و تنها به وسیله چند پله راه به پاشیر بنا وجود داشته است. ابعاد این فضای ساخته شده با آجر و سقف تیرآهن و طاق ضربی، در حدود 2 در 3.5 متر می باشد.تعداد 16 پله جدید با ارتفاع 20 سانتیمتر که با بلوک های سیمانی ساخته شده، به راه پله و طاق آهنگ اصیل بنا راه پیدا کرده و مشخص کننده بخش تازه ساز و تعمیری بنا در سالهای اخیر است. بخش اصیل بنا شامل یک پاشیر و مخزن بزرگی به ابعاد 20 در 12 متر است. راه پله اصلی بنا با عرض 3 متر، به وسیله یک طاق آهنگ آجری و 6 پله 30 سانتی متری به پاشیر راه دارد. فضای پاشیر بنا که با چهار تویزه تیزه دار و طاق آجری مسقف شده ابعادی در حدود 3.5 در 3 متر دارد.در رابطه با فضای مخزن آب انبار شاید به توان گفت که به لحاظ بزرگی فضا و گنجایش در بین آب انبارهای تاریخی ایران شاخص می باشد، چراکه مخزن اکثر آب انبارها فضایی استوانه ای شکل است که گنبدی بر روی پلان دایره دیواره ها این فضا را مسقف می کرده اما در مورد آب انبار شیخ علی خان این فضا، مستطیل شکل ساخته شده و متشکل از 5 طاق چشمه در هر کدام از طرفین مخزن که هر کدام مساحتی معادل با 10 مترمربع دارند و 5 طاق کژاوه ای شکل در وسط که جمعا مخزن بزرگی را به وجود آورده به گنجایشی که 500 متر مکعب آب را در خود جای می دهد.مصالح مورد استفاده در بنا متشکل از لاشه سنگ و آجر است که تا ارتفاع زیر طاق در فضای پاشیر و تا ارتفاع 1.5 متر در فضای مخزن، سنگ چین می باشد و در باقی جداره ها از آجر با ابعاد 18 در 18 در 5 سانتی متر استفاده شده است و با ملات آهکی بندها را پر کرده اند. اندود مخزن نیز تا ارتفاع 2.7 متر نیز ساروج است که جز بخش هایی کوچکی از آن، باقی جداره ها بسیار محکم و سالم است.آب مورد نیاز مخزن از محل یک رشته انشعاب قنات و آب جاری که به نام آب ده شهر آب معروف بوده تآمین میشده است.

موزه مردم شناسی

در این موزه وسایلی قدیمی نظیر چراغ، قفل، پشتی، قلیان، كرسی، وسایل آشپزخانه، كشاورزی، پوشاك و البسه قدیمی كه در دوران زندگی سید جمال مردم استفاده می كردند به نمایش گذاشته شده است. تعدادی خمره قدیمی متعلق به زمان اشكانیان در این موزه وجود داردو 500 اثر از دوره معاصر ، صفویه و پیش از آن تا دوره اشكانی، 30 قطعه عكس قدیمی و آثار باستانی در فضای 300 متر مربع در بنای یادبود سید جمال واقع شده و در قالب 22 ویترین و یك رواق آماده بازدید علاقمندان است.

بنای یادبود سید جمال‌الدین اسدآبادی

بنای یادبود سید جمال‌الدین اسدآبادی در منزل مسکونی قدیمی ایشان در محله سیدان اسدآباد که در نزدیکی امامزاده احمد واقع شده است، قرار دارد. متأسفانه سال‌ها قبل زادگاه ایشان تخریب شده و به جای آن ساختمانی بنا شده و در مقابل آن سنگ قبرهایی از وابستگان سیدجمال به چشم می‌خورد. این ساختمان در حال حاضر به عنوان موزه مردم‌شناسی اسدآباد مطرح می‌باشد.در قسمت میانی بنای یادبود سنگی وجود دارد که بر لوحه فلزی آن به خط نستعلیق چنین نوشته شده است:«سید جمال‌الدین اسدآبادی تولد در کوی سیدان اسدآباد 1254 هجری برابر با 1217 خورشیدی= 1838 میلادی. درگذشت در استانبول ترکیه 1314 هجری برابر 1274 خورشیدی= 1895 میلادی. از جمله پیشقدمان حرّیت و آزادی ایران بود. مبارزات دلیرانه‌اش با عمال استبداد ثبت تاریخ و کوشش‌های پیگیرش در راه اتحاد و اتفاق ملل مسلمان مشهور آفاق است.این سنگ یادبود از طرف انجمن آثار ملی ایران تهیه شده و در زادگاه آن شادروان نصب گردید تا خاطره خدمات گرانقدر آن بزرگ‌مرد برای همیشه در زادگاهش طنین اندازد و در دیدگاه زائران و جهانگردان برقرار باشد».سید جمال‌الدین اسدآبادی متفکر و مصلح اجتماعی شرق در شعبان سال 1254 هجری قمری در اسدآباد همدان به دنیا آمد و در پنجم شوال 1314 هجری قمری در استانبول ترکیه از دنیا رفت.وی از سن 5 سالگی به یادگیری دانش نزد پدر خود پرداخت. وی برای ادامه تحصیل به مدرسه صالحیه قزوین رفت و دروس حوزوی را تا سطوح عالی آموخت و سپس به تهران مهاجرت کرد و پس از مدتی راهی عراق شد تا در نجف نزد شیخ مرتضی انصاری تحصیلات خود را ادامه دهد. سید جمال به مدت 4 سال نزد شیخ انصاری به ادامه تحصیل پرداخت. سید جمال‌الدین در سن 18 سالگی در اکثر علوم رایج در آن زمان به مقام عالی رسید و سپس به هندوستان و حجاز و مکه سفرها کرد و سرانجام به افغانستان نقل مکان نمود و با دوست‌محمد خان؛ امیر افغانستان دوستی نزدیکی برقرار نمود. وی از آنجا به مصر رفت و در آنجا به خاطر دانش و کمالاتش بسیار معروف گشت و در جامع الازهر به تدریس منطق و فلسفه مشغول شد. سید جمال در تحولات سیاسی مصر نقش مؤثر داشت و به همین دلیل پس از مدتی به کوشش نمایندگان خارجی که منافع خود را در مصر در خطر می‌دیدند او را از مصر بیرون کرده و ایشان نیز به دستور شیخ انصاری عازم هندوستان شد و در آنجا ضمن آشنایی با علوم جدید سعی کرد تا مردم و به ویژه مسلمانان را علیه استعمار انگلستان بسیج کند. پس از مدتی وی اجازه یافت تا از راه دریای سرخ به اروپا مهاجرت نماید. در پاریس روزنامه عروه الوثقی را بر ضدّ سیاست انگلستان منتشر کرد که فقط 18 شماره از آن انتشار یافت. در نهایت سید جمال به حجاز سفر کرد و از بوشهر به ایران وارد شد و به تهران رفت و در خانه حاجی محمدحسن امیرالضرب ساکن شد. وی چندین بار با ناصرالدین شاه ملاقات کرد ولی به این دلیل که سخنان وی به مذاق شاه خوش نیامد، امر به اخراج سیدجمال از ایران کرد. ایشان نیز از راه مازندران به قفقاز و سپس به مسکو و پطرزبورگ رفت. در سفری که به مونیخ داشت با ناصرالدین شاه ملاقات داشت و به دعوت آنان به ایران بازگشت و مدتی در شاه عبدالعظیم بود ولی دوباره به دستور شاه او را از کشور اخراج کرده و سید جمال نیز به بغداد و بصره و سپس اروپا رفت. سلطان عبدالحمید او را به استانبول دعوت کرد و امیدوار بود از نفوذ او برای اداره کشورهای اسلامی امپراطوری عثمانی بهره گیرد. در استانبول افرادی همچون میرزا آقاخان کرمانی، شیخ احمد روحی و خبیرالملک به تشویق سیدجمال به نشر مطالب علیه شاه و اتابک پرداختند. پس از کشته شدن ناصرالدین شاه به دست میرزا رضای کرمانی، دولت ایران خواستار تحویل او شد ولی مقامات عثمانی نپذیرفتند. او پس از مدتی از چشم سلطان افتاد و مواجب او قطع گردید که سبب شد سید جمال با فقر زندگانی خود را سپری نماید تا این که به سرطان فک مبتلا شد و در استانبول درگذشت و در گورستان شیوخ دفن گردید. در خصوص مرگ سید جمال برخی پژوهشگران و یاران وی عقیده دارند که سید توسط اعوان سلطنت قاجاری در تلافی ضدیت با نظام قاجار و قتل ناصرالدین شاه مسموم شده و به قتل رسیده است. بنا به درخواست دولت افغانستان مبنی بر انتقال کالبد او، این درخواست از سوی دولت عثمانی مورد قبول واقع شد و در سال 1284 پیکر سید جمال‌الدین از استانبول به کابل منتقل شد و در دانشگاه کابل دفن گردید و با دفن تابوت او، نام دارالفنون برای این محل انتخاب شد و در زمان سلطنت محمدظاهر شاه در سال 1311 سازه بلندی از سنگ آبنوس سیاه بالای آن قرار گرفت.سید جمال‌الدین خود را با لقب «افغان» معرفی می‌نمود ولی وی ایرانی و شیعه و از مردم اسدآباد همدان بود. در واقع وی برای پنهان ماندن هویت خود به این امر اقدام نمود و گاهی نیز به جای اسدآبادی، اسعدآبادی امضا می‌نمود. در این خصوص محمد عبده؛ شاگرد سید جمال‌الدین و مترجم کتاب نیچریه وی به زبان عربی، دو دلیل را برای افغانی معرفی نمودن سیدجمال ذکر می‌کند. اول این که بتواند در کشورهای عربی خود را سنّی معرفی کند و به هدف‌هایش برسد و دوم این که خود را از دست مقررات سختی که دولت ایران برای اتباعش در خارج قرار داده بود، برهاند.سید جمال‌الدین با نام سید محمد بن صفدر الحسین نیز نامیده می‌شده است

کتیبه آقاجان بلاغی

کتیبه آقاجان بلاغی مربوط به بنای یک سد در اسدآباد می‌باشد که در 15 کیلومتری شمال غرب اسدآباد در نزدیکی روستای آقاجان بلاغی قرار گرفته است. این سد در دوران صفویه در قسمتی از رودخانه دربند رود احداث شده بود که به مرور زمان از بین رفته ولی کتیبه روی صخره کوهستانی همچنان باقی مانده است. متن حک شده بر روی تخته سنگ قطعه شعری به خط ثلث است که به صورت برجسته حکاکی شده است. طبق مصرع آخر شعر، تاریخ احداث اثر بر اساس حروف ابجد سال 957 هجری قمری می‌باشد.

حمام‌ گلستان

حمام‌ گلستان، که‌ به‌ حمام‌ قدیمی‌ بازار نیز مشهور میباشد. در محله‌ درب‌ کاروانسرای‌ اسدآباد، قرار گرفته است‌. در ورودی‌ حمام‌، به‌ محوطه‌ای‌ شش‌ ضلعی‌ باز می‌گردد. طاق‌ این‌ محوطه‌ گنبدی‌ شکل میباشد و سربینه‌آن‌ در قسمت‌ جلویی‌ راهرو ورودی‌، واقع است. سربینه‌، محوطه‌ای‌ هشت‌ ضلعی‌ میباشد، که‌ در شش‌ ضلع‌ آن‌، شش‌صفه‌ برای‌ رخت‌ کندن‌ بنا شده‌ است‌.سقف‌ همه‌ این‌ صفه‌ها جناغی‌ شکل میباشد. گرمخانه‌ نیز سقفی‌ با طاق‌ جناغی‌ دارد و از سه‌ قسمت‌ مرکزی‌، سمت‌ راست‌ (خزینه‌ آب‌ سرد) و دست‌ چپ‌ (خزینه‌ آب‌ گرم‌) متشکل میباشد. مصالح‌ اصلی‌ بنا آجر، گچ‌ و سنگ‌ تراشیده‌ مرمر است‌. قدمت‌ تاریخی‌ آن‌ احتمالاً به‌ دوره‌ صفویه‌ می‌رسد. بصری دیداری عینی دیدنی دیدی وابسته به دید قابل دید دیدار پذیر، مطالب مهم این بخش است.

تالاب امامزاده پیرسلمان

این تالاب در 15 کیلومتری غرب شهر اسدآباد قرار گرفته و 12 کیلومتر مسیر آن آسفالته است در جوار تالاب امامزداه پیر سلمان قرار دارد تعدادی چشمه آب معدنی شیرین و جوشان تالابی به وسعت 5/1 هکتار ایجاد کرده اند.این تالاب که نام خود را از امامزاده سلمان گرفته است کاربرد تفریحی، زیارتی، کشاورزی و دامداری دارد بعضا به صورت تفننی ماهیگیری نیز می کنند از جمله ویژگی های این تالاب زندگی تابستانی این پرندگان مهاجر در اطراف آن است.از جمله پرندگانی که در آنجا جوجه آوری می کنند کشیم کوچک و چنگیز نوک سرخ است در این تالاب ماهی سیاه، کولی ماهی و مار آبی وجود دارد آب تالاب دایمی است و سطح آن کاملا از نی پوشیده شده است عمق متوسط آن یک و حداکثر دو متر می باشد و ارتفاع آن از سطح دریا 1920 متر است محوطه پیرامون امامزاده چمنزار است بنابراین برای استفاده زایرین و گردشگران تالاب در بهار و تابستان قابل استفاده است.

مسجد جامع

مسجد جامع اسدآباد که با نام «مسجد سلطانی» نیز شناخته میشود، در محله بازار شهر اسدآباد قرار دارداین مسجد یکی از قدیمیترین مساجد اسدآباد بوده است که در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی به منظور توسعه فضای مسجد تخریب شد و مسجدی جدید با طرحی مستطیل شکل به جای آن ساخته شد اما آنچه سبب اهمیت بنای کنونی شده است، وجود سنگ نوشتهای است که در گذشته در داخل شبستان قدیمی قرار داشت. در حال حاضر علاوه بر این، 4 سنگ نوشته دیگر و یک سنگ قبر بر دیوار طاقنمایی در سمت چپ راهروی ورودی به حیاط مسجد نصب شده است. این کتیبهها عبارتند از:

فرمان شاه طهماسب اول صفوی در سال 972 هجری قمری درباره بخشودگی مالیات به خط ثلث بر روی سنگ مرمر سفید در 5 سطر به ابعاد 29×27 سانتیمتر

فرمان شاه طهماسب اول صفوی در سال 972 هجری قمری درباره تخفیف مالیات چهارپا به علت شیعه بودن ساکنان این منطقه در 13 سطر به خط ثلث و به ابعاد 135×40 سانتیمتر

فرمان شاه عباس اول صفوی در تاریخ 1026 هجری قمری در خصوص تخفیف مالیات شیعیان این منطقه در ماه رمضان به خط نستعلیق در 15 سطر و یک سطر حاشیه بر سنگ مرمر تیره به ابعاد 75×77 سانتیمتر

فرمان شاه صفی در تاریخ 1046 هجری قمری در زمینه بخشودگی مالیات و حقوق دیوانی جماعت کاولیان و جماعت هندیان مشهور به خطیران و جماعت ارانلو در 16 سطر بر روی سنگ مرمر یکپارچه به ابعاد 46×44 سانتیمتر و به خط نستعلیق

 

کتیبه تعمیر بنای مسجد جامع اسدآباد به فرمان شاه سلیمان صفوی زیر نظر حاجی علیخان زنگنه و سرکار اصلان آقا و معماری محمد طاهری همدانی در تاریخ 1097 هجری قمری به خط نستعلیق (سطر اول خط ثلث) در 13 سطر بر سنگ مرمر کرم رنگ به ابعاد 52×35 سانتیمتر به صورت برجسته در صحن مسجد قدیمی سنگ قبری از مرمر کرم رنگ و به خط کوفی قرار داشته که هنگام تجدید بنای مسجد، کنار سنگ نوشتههای دوران صفوی و در راهرو و ورودی مسجد نصب گردید.

پل شکسته خسروآباد

این اثر در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۷۶ با شماره ثبت ۱۸۷۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این پل در روستای خسروآباد و بر روی رودخانه شهاب (شاهآب) احداث شده و دارای دو چشمه اصلی و دو چشمه کوچک در طرفین چشمههای اصلی است. طاقهای هر چهار چشمه جناغی است که تا بلندی ۱۵۵ سانتیمتر از تخته سنگهای لاشهای ، به ابعاد مختلف و با ملاط گچ ساخته شده و روی سنگها سه رج آجر چهارگوش چیده شده است. به نظر میرسد که بعد از ساختن پایهها ، ابتدا قسمتهای مرکزی طاق چشمهها را ساختهاند و پس از آن ، آجرهای افقی را چیده و پل را تمام کردهاند؛ زیرا این دو قسمت به هیچ طریقی درهم قفل و بست نشده است. مصالح ساختمانی این پل آجرهایی به ابعاد ۵×۲۱×۲۱ ، سنگ لاشههایی با ابعاد مختلف ، سنگتراش ، قلوهسنگ و گچ است. پل فاقد تزیینات بوده و فقط در وسط چشمهها نوعی آجر کاری سنتی به شیوه نو در آن دیده میشود. در ادوار مختلف تعمیرات موضعی روی آن انجام گرفته است. از بانی و موسس پل تا کنون اطلاعات دقیقی به دست نیامده است.

 

گردآوری و بازنشر:گروه بازرگانی آرین

منبع:ویکی پدیا

جاذبه های گردشگری شهر اسدآباد


هتل های شهر اسدآباد


رستوران های شهر اسدآباد


شرکت های شهر اسدآباد


رویداد ها

افزودن رویداد