شهر مجازی

ما را دنبال کنید


تبلیغ خود را اضافه کنید

معرفی شهر چالوس


شهرستان چالوس از شهرستان‌های استان مازندران ایران است. مرکز این شهرستان شهر چالوس است.

مساحت شهر چالوس 18647592 متر مربع است و محدوده‌ی خدمات شهری از سمت شمال تا دریا، از سمت جنوب تا کمربندی چالوس- نوشهر. از شرق تا رودخانه‌ی «گنداب رود و از ناحیه‌ی غرب تا کمربندی چالوس به عباس‌آباد (تنکابن) گسترش یافته است.

شهرستان چالوس از شرق با شهرستان نوشهر، از غرب به سامان شهرستان تازه تا سیس عباس‌آباد (شهر کلارآباد) و از جنوب به حوزه‌ی شمالی آبریز البرز میانی ،یعنی سامان استان البرز محدود است که خط جدا کننده‌اش از فراز بلندترین قله‌های شمال تالقان می‌گذرد.

چالوس حداقل در 55 دقیقه و 50 درجه و حداکثر 27 دقیقه و 51 درجه‌ی طول شرقی قرار دارد. عرض جغرافیایی آن حداقل 9/0 دقیقه و 36 درجه و حداکثر 41 دقیقه و 36 درجه‌ی شمالی است، میانگین ارتفاع این شهر از سطح دریاهای آزاد را دانش‌پژوهان به تناسب پست‌ترین و بلندترین نقطه بین 7 تا 19 متر نوشته‌اند.
 

چالوس و تقسیمات کشوری

1- بخش مرکزی: که قلمرو دو دهستان پراهمیت، ناحیه‌ی جلگه‌ای حوزه‌ی سیطره‌اش را می‌سازند.

اسامی روستاهای کلارستاق شرق با مرکزیت روستای تازه‌آباد: اکبرآباد چالوس- تازه‌آباد- تجنکلا سفلا(جیر تجنکلا)- تجنکلا علیا(جور تجنکلا)- خرمنه سفلا(جیر خرمنه)- خرمنه علیا(جور خرمنه)- دارکلا علیا- زوات شرق(سابقا ایندس زات) که شامل محله‌های: گل‌محله و اشکاردشت یا کلاگر محله بود- سردآبرود- سینوا- سینوا چشمه- شهر آرا- طلا جو- عرب خیل- علی آباد- مازو پشته(موزی پشته)- مجتمع شهیدتوپا ابراهیمی(سنگدره)- مهدی آباد(پری آباد).

اسامی روستاهای کلارستاق غرب با مرکزیت هچیرود: آهنگرکلا- اجاکله- پیچده- سیبده- ذوات غرب(اوندس زات و محله‌ی قدیمی کگا)- کریم آباد- کلاچان- کیا کلا- گیل کلا- میانده- مجتمع شهید رجایی- مسده- نجار کلا- نعمت آباد- نور سر.

2- بخش کلاردشت از دو دهستان برخوردار است:

1-2- دهستان کلاردشت غربی:این دهستان تابع بخش کلاردشت از شهرستان چالوس است. جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال 1385 به تعداد 5357 نفر و تعداد خانوار آن 1482 واحد به شمار درآمد. این دهستان در سال 1389 ایجاد شد و به تصویب رسید. روستاهای این دهستان عبارتند از: اتاق‌سرا، اکابل، اویجدان، بازارسر، پیشنبور، پینبور، تلوچال، تویدره، طائب کلا، کردمحله، لش‌سر، مکارود، واحد، ون‌داربن که مرکز آن واحد است.

2-2- دهستان کلاردشت شرقی:

این دهستان از توابع بخش کلاردشت است که مانند کلاردشت غربی در سال 1389 ایجاد شد و به تصویب رسید. بر اساس سرشماری سال 1385 جمعیتی در حد 3103 نفر داشت که شمار خانوار آن 916 واحد بوده و روستاهای آن عبارتند از: پِ قلا، تبرسو، دام‌بنه‌ی صفاری، شکر کوه، عثمان کلا، کردی چال، کلمه، کوهپر، والت.

3- بخش مرزن آباد

بخش مرزن آباد که از اتحاد دو دهستان کوهستان به مرکزیت تویر(توهر) و دهستان بیرون بشم به مرکزیت روستای گویتر پدید آمد. بدین ترتیب شهرستان چالوس در محدوده‌ی بخش‌های سه گانه‌اش از 6 دهستان و 4 شهر پیرامونی و اقماری برخوردار است که همگی آنها به لحاظ گردش‌گری و توریست‌پذیری پر اهمیت هستند، صیت شهرت تله‌کابین نمک آبرود و بهشت گم‌شده‌ی کلاردشت پرطنین‌تر از آن است که حس شنوایی و بینایی جهان‌گردان حرفه‌ای را در سراسر دنیا متاثر نکرده باشد. هر گردش‌گری در حوزه‌ی ملی و فرا ملی چنانچه قصد دیدار از کلاردشت (بهشت گم‌شده) را داشته باشد به ناچار باید از گلوگاه مرزن آباد بگذرد و از همان مسیر برگردد. شهر هچیرود نیز به دلیل همسایگی با نمک آبرود و داشتن بازاری دیرینه و مراکز تولید انواع گل و گیاه در روستاهای پیرامونی اهمیت وجودی خود را به صورت انکارناپذیری به اثبات رسانیده است، البته به این چهارقلوی گردش‌گرپذیر که به دلیل همجواری دو به دو لازم و ملزوم یکدیگرند، در بخش دیگری مفصل‌تر پرداخته خواهد شد.فاصله‌ی شهر چالوس تا مرزن‌آباد 25 کیلومتر و تا حسن‌کیف دورترین مرکز بخش این شهرستان 58 کیلومتر است. پیش از این گفته شد جاده‌ای شوسه، به صورت نیم‌دایره، مرزن‌آباد را به طول 33 کیلومتر به حسن‌کیف و آنجا را به درازای 35 کیلومتر به شهر عباس‌آباد مرکز شهرستانی به همین نام متصل می‌کند. جاده‌ی پر پیچ و خم حسن‌کیف به عباس‌آباد از میان جنگلی عبور می‌کند که در نوع خود اگر بی‌نظیر نباشد کم‌نظیر است. عبور از این جاده بیننده را به عالم وهم و خیال پرواز می‌دهد و تماشای درختان بلند قامتش که سر در لبه‌ی آسمان فرو برده و از افق تا افق صف کشیده‌اند چون رویایی است که تعبیری از حقیقت را به تصویر کشیده است. اگر بخش زیبای کلاردشت بهشت است و دامنه‌هایش گلستان، این جنگل نیز به نوبه‌ی خود بوستان آن است.

مردم

بر اساس آخرین یافته‌های باستان‌شناسی از تپه‌کلار سکونت انسان ابزارمند دست کم از تاریخ هزاره‌ی دوم پیش از میلاد به اثبات رسیده است. سابقا مردم شهرستان چالوس به گویش تبری کلارستاقی سخن می‌گفتند که تاکنون نیز کما بیش این وضع پایدار ماند. اگر چه بخش قابل توجهی از ساکنان قسمت جلگه‌ای به زبان گیلکی و بخشی دیگر به زبان کردی تکلم می‌کنند که به دلیل درآمیختگی فرهنگی  از غلظت آن کاسته و جریان به سمت زبان غالب (فارسی)پیش رفته است. زبان تبری کلارستاقی گویشی شفاهی است و آثار مکتوب اندکی از خود بر جای نهاد.

جمعیت شهرستان چالوس تا پایان سال 89 به تعداد 127105 نفر می باشد که 64990 نفر مرد و 62115 نفر زن می باشد از این تعداد 67286 نفر شهری وتعداد 59819 نفر روستایی می باشند.
 

ویژگی اقلیمی

شهر چالوس در اقلیم، محدوده‌ی معتدل و مرطوب جلگه‌ای قرار دارد. به استناد گزارش ایستگاه علوم دریایی مستقر در منطقه میانگین دمای سالانه برای قسمت جلگه‌ای 8/16 درجه است که هر چه به طرف کوهستان برویم از درجه‌ی آن کاسته می‌شود و مقدار بارش در طول سال بیش از 700 میلیمتر است که همانند دما در ارتفاعات از مقدار آن کاسته می‌شود، حداکثر بارندگی در روز 6/220 و متوسط بارندگی سالانه80 روز می‌باشد. شاید برشمردن اندکی از ویژگی‌های این ناحیه خالی از لطف نباشد.آنجا که دیوار برکشیده‌ی زنجیره‌ی البرز چون اژدری بر زمین آرمیده، با فاصله‌ی نواری سبز از جلگه‌ای که گاه باریک و طویل و گاه پهناور و عریض است، با دریا همنشین می‌شود. این ویژگی با ساکن نمودن ابرهای گریزپای، بارندگی فراوان یا رطوبتی بالا را خلق می‌کند که اعتدال منطقه‌ای پیامد آن است.جلگه‌ی کم‌عرض چالوس که از انباشته شدن آبرفت دو رود مهم چالوس رود و «سرد رو= سرداب‌رود» پدید آمد، از آنجایی که عرض و طولی چندان ندارد، تفاوتی به لحاظ آب و هوایی بین شرق و غرب و یا شمال و جنوب قسمت جلگه‌ای آن دیده نمی‌شود. اما قسمت اعظم محدوده‌ی این شهرستان آنجا که در کوهستان قرار گرفته از زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی معتدل برخوردار است. البته اعتدال در ناحیه‌ی کوهستانی کلارستاق چنان است که در میانه‌ی مرداد ماه نیز آن گاه که خورشید چهره در نقاب افق فرو می‌برد، دود از کله‌ی دودکش‌ها برمی‌آید و گاهی در مرداد و شهریور نیز کوه‌ها بر اثر بارش برف سفیدپوش می‌شود
 

دما

دمای هوا در فصول گرم، در قسمت جلگه‌ای معمولا بین 25 تا 36درجه سانتی‌گراد و شب‌ها بین 20 تا 23 درجه در نوسان است، هر چند به ندرت ممکن است در میانه‌ی تابستان درجه‌ی حرارت به°37 و به ندرت تا °40 درجه نیز صعود کند. در فصل سرد بسیار کم پیش می‌آید که به زیر صفر برسد. چون شهر چالوس در نوار باریک جلگه‌ای  واقع شده اختلاف دمای شبانه‌روزی فصلی و سالیانه فقط کمی متفاوت است. میانگین سالیانه‌ی دما در شهر چالوس 2/16 درجه سانتی‌گراد و متوسط حداقل و حداکثر آن به ترتیب 7/12 و 6/19 درجه سانتی‌گراد می‌باشد. متوسط دمای سردترین ماه سال (بهمن) 6/3 درجه است.
 

رطوبت

در تعریف رطوبت نسبی گفته می‌شود که: نسبت فشار بخار آب موجود به فشار آب اشباء شده در درجه حرارت معینی از هوا می‌تواند رطوبت نسبی باشد، بنابراین رطوبت نسبی پیش از طلوع در حد کمترین و عصر دارای بیشترین میزان است. متوسط رطوبت نسبی در دشت (شهر چالوس و ناحیه‌ی جلگه‌ای اطراف) 82 درصد است.
 

بارش

بارندگی زیاد و در بسیاری از مواقع به صورت رگبار است، تداوم طولانی مدت آن گاه چنان است که عرصه را بر شالی‌کاران تنگ می‌کند و موجب تاخیر و تعطیلی طرح‌های عمرانی و ساختمانی می‌گردد.آب‌گرفتگی عبورگاه‌ها، بالا آمدن سطح آب در جویبارها و سیلابی شدن آب رودخانه‌ها حالتی چندش‌آور ایجاد کرده علاوه بر خوابانیدن ساقه‌های برنج در مزارع و پوسایش دانه‌ها باعث رشد آفات و ازدیاد حشرات و هجوم نرم تنان به باغات و جالیزها می‌گردد.وجود کوه‌های به هم پیوسته‌ی البرز در جنوب و دریا (دریاچه)ی مازندران در شمال این شهرستان اوج‌گیری هوای نمناک بر دامنه‌های پر شیب صف اول کوه‌های ساحلی با جهت‌گیری شرقی–  غربی را موجب گردیده است و برودت این هوا تا حد شبنم و یا پایین‌تر از آن  تشکیل سیستم‌های ابری و در پی آن بارش‌های تند را در این شهر سبب می‌گردد. میانگین سالانه‌ی میزان بارندگی در قسمت ساحلی 700- 600 میلیمتر می‌باشد. قابل ذکر است که بیشترین مقدار بارندگی به دو فصل پاییز و زمستان اختصاص دارد، اما بسیار پیش آمد که بهار یا تابستان نیز یکسره هوا ابری بود و به بارندگی گذشت، در چنین شرایطی کشاورزان به دلیل پوسیدن زراعت بسیار متضرر می‌گردند. انعکاس شرایط نابسامان جوی در باورها، آیین‌ها و ادبیات بومی به خوبی آشکار است. کلارستاقیان آیینی نمایشی را تحت عنوان «خورمیا= خورشید‌خواهی» در باور دارند که به هنگام تداوم زمان بارندگی آن را به اجرا در می‌آورند و به موجب آن از خداوندگار خود پایان ریزش باران و شروع تابش خورشید را خواهان می‌شوند.

 

باد

از آنجایی که مسیر حرکت و سمت و سوی وزش بادها در یک منطقه در جهت‌گیری نما و درب و پنجره‌های بناهای مسکونی و حتی مکان یابی برای دام بنه ها، تویله‌های دامی و امور کشاورزی تاثیرگذار است، اتخاذ سیاست مبتنی بر پیشگیری از وارد نمودن خسارت به دام‌سراها، محصولات کشاورزی و باغی و ... در مسیر وزش بادها با اهتمام کافی ضرورت دارد. در بهره‌گیری از چنین دانشی بجاست به نوع اقلیم، نحوه‌ی تابش خورشید، جهت، سرعت و زمان وزش بادها توجه کافی مبذول گردد. دست‌کم از این منظر لازم است تاثیرگذار‌ترین بادها چه به لحاظ اقلیمایی و چه به لحاظ تاثیرگذاری بر کشتزارهای آبی و دیم، در جلگه، میان‌بند و کوهستان مورد شناخت و غور و بررسی قرار گیرند.

1- بادهای غربی

این بادها تحت تاثیر توده هوای مدیترانه‌ای می‌باشد. در کلیه‌ی سواحل جنوبی دریای مازندران بادی باران‌زا محسوب می‌شود، طبیعتا چالوس نیز از این قاعده مستثنی نیست. بادهای غربی باعث بارشی نرم و آهسته (شِ وارش śe várəś ) می‌شوند که غالبا دنباله دارند و از همان مواردی به حساب می‌آیند که ساکنین را جان به لب کرده آنها را وادار به اجرای نمایش آیینی «خورمیا= خورشید خواهی» می‌کند.

2- بادهای شمال‌غربی

توده هوای اقیانوس اطلس شمالی بر روی بادهای این مسیر اثر گذاشته و موجب رگبارهای سیل‌آسا و تند در فصول بهار و پاییز می‌شوند. مسیر ورود این ابرها از شمال‌غربی کشور است.

3- بادهای شمال‌ و شمال‌شرقی

توده‌ها قطبی سیبری بر آن اثر گذاشته از اواخر پاییز تا اواسط بهار سراسر استان‌های شمالی از جمله چالوس را در قلمرو و سیطره‌ی خود دارد، سرد و خشک است و در برخورد با توده هوای مدیترانه‌ای بارور شده موجب ریزش برف و باران می‌شود.

4- بادهایی با خیزش و شرایط محلی

در صورتی که اقلیم تحت تاثیر جریانات یاد شده نباشد، روز هنگام،  مسیر وزش تا میانه، از دریا به ساحل و شب هنگام در مسیر معکوس رفت و آمد می‌کند. از این بادها در منطقه به اسامی سَردَرِ اُزِر sardare ozer یاد می‌شود.

چون هر نوع وزشی به دلیل پیامد وضعیت جوی بر کار و زندگی مردم شهرستان اثرگذار است، بنابراین شناخت ویژگی‌های آن خالی از اهمیت نیست.

انواعی از وزش‌ها را بومیان با نشانه‌های خاص خود می‌شناختند، تعدادی از آنها با نام مشهور خود در بومی گویش در اینجا به اجمال  معرفی خواهند شد، با این باورداشت که نام‌واژگان «باد» ریشه در فرهنگ دیرینه و حرفه‌های گوناگون به خصوص دام‌داری و کشاورزی داشته و تاکنون نیز کمابیش قرار بر همان مدار است.

1- گل‌وا: سیستم  ملایمی است که از سمت شرقی به سوی غرب می‌وزد. مسیر حرکتش چون از مازندران به طرف گیلان است، مازندرانیان و از جمله چالوسیان آن را «گل‌وا» می‌گویند. از خصوصیات این باد آن است که ملایم است و آسیب‌رسان نیست، در دریا باعث به سطح آمدن ماهیان می‌شود که به موجب آن کار و کاسبی صیادان رونق می‌گیرد.

2- دشت‌وا: بادی که از غرب به طرف شرق می‌وزد. مانند گل‌وا نسبتا ملایم است، اندکی باران با خود به ارمغان می‌آورد. علت این نام‌گذاری، مسیر وزش و عبور این باد به سمت دشتهای پهناور مازندران میانی و شرق است. مسیر حرکت و پیامد « دشت‌وا» دقیقا در تضاد با گیل‌وا است، زیرا سمت حرکت از غرب به شرق است و کار صید و صیادی را دچار وقفه می‌کند.

3- تور‌باد (باد دیوانه): بادی که در این منطقه از سمت شمال‌غربی و دریا به سوی کوه می‌تازد، سرعت زیادی دارد، باعث کنده شدن بام ساختمان‌ها و ریشه‌کن شدن درختان می‌شود. باران شدید در پی دارد و دریا را توفانی می‌کند، چهره‌ی کشتزارها را با سیلاب می‌شوید و درختان میوه را غرق آب می‌کند.

4- رته: باد تندی که پیشتاز ابرهای سیاه باران‌زا است، از غرب می‌آید و باران تند و پرسرعتی را به صورت مورب در جهت حرکت ابرها می‌باراند.

5-دمه: بادی که بسیار سرد است و پس از بارش برف، وزش آن آغاز می‌شود. بادی خشک است که برف‌ها را روبیده، به درون ایوان‌ها و خانه‌ها می‌ریزد و یا از نقاط مرتفع به سمت دره‌ها برده و در آنجا انباشته می‌کند.دمه که همراه با ریزش برف هر چند سال یکبار در ناحیه‌ی جلگه‌ای نازل می‌شود، موجب می‌شود تا آب در آوندهای مرکبات منجمد شده شاخه‌ها در زیر بار سنگین برف کمرشکن شوند و برگ‌ها و جوانه‌ها بسوزند.هنگامی که دمه حادث می‌شود خسارات جبران ناپذیری به بار می‌آید. دمه در کوهستان همه ساله و همیشه همراه با برف و کولاک می‌آید، اما در جلگه به ندرت گذار دارد.

6- هورینه : بادی که از دمه بسیار سردتر است و در زمان‌های سرد و برفی وبه محض باز شدن درب خانه‌ها به درون ریخته و با شدت سردی خود، موجب آزار انسان‌ها، جانوران و گاهی آسیب‌های منجر به مرگ آنان در خارج از منزل، دام‌سراها و آشیانه‌ها می‌گردد. هورینه از آن جهت بدین نام، نامور شد که گویی در پشت درب‌ها کمین کرده تا به محض باز شدن، انبوهی از برف، باران یا خس و خاشاک را به درون خانه فرو ریزد. چنان سرد است که گویی از دست سرمای جان‌سوز خود در آستانه‌های درب و پنجره انتظار می‌کشد تا باز شوند و او برای گرم شدن به درون خانه، تویله یا پناه‌گاه‌ها میهمان شود. هورینه معمولا پس از ریزش برفی سنگین و پیش از طلوع مجدد خورشید میدان‌داری می‌کند و عرصه را بر همگان تنگ می‌نماید. محل وزش هورینه در کوهستان است.

قله‌ها

رشته‌کوهه البرز آنگاه که در مسیر غربی شرقی خود به محدوده‌ی شهر چالوس می‌رسد، دیوار فاصله بین شمال و سمت جنوبی را مرتفع‌تر می‌گیرد. این بلندا اگر چه به پای برج بلند دماوند نمی‌رسد، اما در میان سایر حلقه‌های این زنجیره بر بلندترین‌ها بلندی دارند. کوه‌های محدوده‌ی این شهرستان همانند ستیغ سرفرازیده‌ی خود در سطح جهان شناخته شده و بلند آوازه هستند و با تاریخ و حماسه و اسطوره و افسانه درآمیخته‌اند. پنج قله از بلندترین قله‌های ایران پس از دماوند و دنا یکجا در سمت جنوب غربی چالوس سر به آسمان کشیده و جمعا 45 قله‌ی بلندتر از چهار هزار متر در جغرافیای این شهرستان رقم خورد که تصویری شگفت از راز خلقت را به نمایش گذاشته است.علم‌کوه و تخت‌سلیمان کم کم به کوه‌نوردان جهانی «پاگشا» داده و رخ‌نمایی کردند، با امکانات جدید پدید آمده سرعت عمل و رفت و آمد آسان‌تر شده بود.در این مجموعه‌ی پر رمز و راز و حیرت‌انگیز اسامی ذیل نامی نام‌آور دارند:

1-     علم‌کوه با ارتفاع 4845 متر و دیواره‌ای به طول 700 متر و عرض 450 متر که یکی از هشت دیواره‌ی سخت‌گذر جهان است.

2-     تخت‌سلیمان با ارتفاع 465 متر.

3-     چالون با ارتفاع 4550 متر.

4-     مجموعه قللی معروف به هفت‌خوان با ارتفاع 4500 متر.

5-     رسم بنیشت «rəssam baniŚt = رستم نشسته » با ارتفاع 4660 متر

6-     سیو کمن (سیاه کمان) با ارتفاع 4500 متر

7-     سیو گوکک «seyo goukak = گوساله‌ی سیاه» دو قلو با ارتفاع 4500 متر

8-     شنه کو (شانه کوه) با ارتفاع 4450

9-     پسین کو (پسینه کوه)

10- زرین کوه با ارتفاع 4200 متر که در سمت جنوب‌شرقی این مجموعه قلل قرار دارد و قله‌ی طلایی آن سه‌کنج نام دارد. زرین کوه در انتهای سمت جنوبی شهرستان چالوس قد برافراشته و یخچال‌های آن همراه با لشکرک سرچشمه‌ی شاخه‌ی اصلی چالوس رود هستند.

 

آبگرم معدنی چالوس

روستای واحد، واقع در جاده عباس آباد به کلاردشت ـ آبگرم معدنی «پیش ترک»، واقع در بین روستای رودبارک و مجل کلاردشت ـ آبگرم معدنی «تلو»، در جنوب روستای رودبارک ـ آبگرم «داریو»، در نزدیکی روستای برار در دهستان بیرون بشم کلاردشتـ؛ آبگرم «کندوا»، در روستای آنگوران کلاردشتـ؛ آبگرم «لله جار»، در حاشیه روستای لله جار در شمال شهر مرزن آبادـ آبگرم روستای دلیر در کلاردشت

رودخانه‌ها

محدوده‌ی شهرستان چالوس که به نسبت وسعت کل مساحت ایران بسیار کوچک است اما به لحاظ برخورداری از منابع سرشار آب به تنهایی با چندین و چند استان مناطق مرکزی برابری می‌کند. «گنداب‌رود» و نمک‌آبرود دو رودخانه‌ی کم آب و کوچکی هستند که از دو سو قسمت جلگه‌ی شهر چالوس را با دیگر شهرستان‌های مجاور مانند، هچیرود دیگر رودخانه‌ی کوچکی است که بخشی از شالیزارهای پخشاب خود را  مشروب می‌کند. دو رود بزرگ اما  دوسوی شهرستان را از کرانه‌ی دریا تا خط الراس بلند ترین کوه های  سمت جنوبی دورشته رود خانه مشروب می کنند که به جای خود در ردیف پرآب‌ترین رودهای  استان مازندران و کشور محسوب می‌شوند.

نهر ملک جوب

از گذشته‌های دور تا به امروز، چند نهر قدیمی از رودخانه پر آب سرآبرود، جهت آبیاری زمین‌های کشاورزی گرفته می‌شده‌است؛ که یکی از آنها نهر ملک جوب است. حفر این نهر را به سلسله پادشاهی پادوسبانان منسوب می‌کنند.ملک جوب، خود شامل ملک جوب شرقی و ملک جوب غربی می‌باشد؛ که ملک جوب شرقی دارای ۴ کیلومتر طول است و محل آبگیری آن از بالای رودبارک بوده و ۲۹۰ هکتار زمین را آبیاری می‌کند و ملک جوب غربی که آبگیری آن از داخل محله و لوال کلاردشت است و ۸٫۵ متر طول دارد و حدود ۱۳ هکتار زمین را آبیاری می‌نماید. در گذشته در مسیر این نهر، آسیاب‌های آبی زیادی مشغول به کار بوده‌اند که امروزه اثری از آن‌ها باقی نمانده‌ است

چالوس رود

چالوس رود از مصب تا سر چشمه مسیری به درازای تقریبی یکصد کیلو متر را در سر شاخه‌های متعدد می‌پیماید. شاخه‌ی اصلی آن از کوه‌های لشکرک و زرین کوه از ارتفاعات اطراف  روستاهای دلیر و الیت سرچشمه گرفته و در پیوند با شاخه‌های کندوان، زانوس، آلرو جاری شده در دره‌ی روستاهای فشکور و ناطر ...، جاری شده از دره‌ی برار و گلامری همچنین اسپرو، انگرن رو، و شعبه‌ی دژ واسپول چالوس‌رود را می‌سازند. حوزه‌ی آب‌دهی چالوس‌رود به نحوی است که دو هرم وارونه از کوه به دشت و از دشت به کوه با هم پیوند خورده و فقط در قسمت میانی  با خط باریک به درازای تقری بی پنجاه کیلومتر از هم فاصله می‌گیرند.

سرداب رود

سرداب رود بر عکس چالوس رود سرشاخه‌های متعددی ندارد اما پشتش به یخچال‌های کوه‌های صاحب نام و پرصلابتی چون: علم کوه، تخت سلیمان و ... بند است. قدرت آب دهی این رودخانه از چالوس‌رود اندکی کمتر است اما در زمان‌های ریزش باران‌های موسمی وحشی، سرکش و خروشان می‌شود. این رودخانه فرائان پیش آمد که پل‌های پایین دست را در قسمت جلگه  با خود برد و ارتباط دو سوی خود را قطع و چون شمشیری دل زمین‌ها را شکافت. شالی‌زارها و باغ‌های مرکبات را نابود و بجای آنها سنگ‌های بزرگ و پرهیبتی را چون هیولا بر زمین نهاد. طول مسیر سرداب‌رود از چالوس‌رود اندکی کمتر و پهنه‌ی آب‌رسانی آن به مزارع و باغ‌ها نیز چنین است.

رودخانه "بطاهرکلا"

با جلوه های طبیعی زیبا، بطول تقریبی بیست کیلومتر از دامنه های شرقی کوه رستم چال در ۶۴ کیلومتری جنوب غربی نور سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستاهای کلاچای، بردون و کمر با رودخانه لور مخلوط شده و به خوش رود تغییر نام می یابد. این رودخانه در مسیر خود از چشمه های بسیاری آبگیری کرده و آبشارهای کوچک و بزرگ زیادی را باعث می شود

آبشارها

آبشار خور

دسترسی به این روستا، از جاده کرج – چالوس میسر می‌شود. حدود کیلومتر ۲۰ جاده کرج – چالوس و قبل از تاسیسات سد کرج (امیرکبیر)، تابلو خوزنکلا در سمت راست مشاهده می‌گردد؛ که پس از ورود به این جاده آسفالته پیچ در پیچ کوهستانی، با دنبال کردن تابلو “پیست اسکی خور” حدود ۱۰ کیلومتر بالاتر به روستای خور می‌رسید

آبشار هریجان 

پیچ‌ وخم‌های جاده‌ی چالوس، طبیعت بکر و دست‌نخورده‌ای خوابیده است که به ذهن کمتر کسی خطور می‌کند که می‌تواند به آن وارد شود. یکی از همین طبیعت‌های بکر، آبشارآبشار هریجان «هریجان» است که آب پرخروش آن از دل رشته‌کوه‌های البرز سرچشمه می‌گیرد. در 100 کیلومتری جاده‌ی چالوس به سمت شمال، یک فرعی خاکی وجود دارد که شما را به منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی هریجان هدایت می‌کند. در همان ابتدا، تابلوی «ورود بدون داشتن مجوز اداره محیط زیست چالوس ممنوع» دیده می‌شود؛ این تابلو به تورهایی که گردشگران را به این منطقه می‌آورند، هشدار می‌دهد و این سوال را ایجاد می‌کند که آیا همه‌ی تورهای تورهای گردشگری، واقعا این مجوز را می‌گیرند؟! تا رسیدن به روستا و آبشار هریجان باید مسیر پنج کیلومتری جاده‌ی خاکی را پیچید و کوه را دور زد. به‌نظر می‌رسد روستا ساکنان زیادی ندارد، چون «سکوت» در این منطقه فریاد می‌زند و اثر چندانی از رد پای انسانی نیست و به همین دلیل، اثری هم از زباله نیست. در سمت غرب روستا، پرچین کوتاهی از سنگ وجود دارد و صخره‌ی بزرگی که به‌سختی می‌توان ردی از آبشار را در آنجا دید. دشت اطراف نشان می‌دهد که فصل زنبق‌ها تمام شده و فقط برگ‌های‌شان باقی مانده است، اما چند گل‌ شقایق بزرگ توجه را جلب می‌کنند. سنگ‌های متلاشی‌شده نیز خبر از زمستان‌های سخت این منطقه می‌دهند. هر قدمی که برمی‌دارید، خرده‌سنگ‌ها از زیر پا فرار می‌کنند و چیزی شبیه بهمن سنگ، راه می‌افتد. صدای پای آب از زیر سنگ‌ها مسیر اصلی را نشان می‌دهد. بین راه، گل‌گاوزبان و بابونه هم روییده‌اند، از چهره‌ی گاوهایی که کنار آب ایستاده‌اند، می‌توان فهمید که از عطر پونه‌های خودرویی که می‌خورند، سرمست‌اند. حداقل بعد از نیم ساعت پیاده‌روی سخت و بدون استراحت، به طبقه‌ی اول آبشار می‌رسید، البته در برخی مواقع هم می‌توان از جای پای گاوها که به ابتدای آبشار صعود کرده‌اند، مسیر را پیدا کرد. بعد از دقایقی پیاده‌روی، هنگامی که روی‌تان را به دشت و منظره‌ی روستا برمی‌گردانید، سد تازه ساخته‌شده‌ی «سیاه‌بیشه» را می‌بینید که تلاش می‌کند در آن همه زیبایی، خودی نشان دهد. مه نیز می‌خواهد کم‌کم کل دشت را بگیرد. صدای پرندگان از جمله شاهین‌ها شنیده می‌شود که تعدادشان کم هم نیست و با بال‌های باز بالای آبشار می‌چرخند و سکوت دشت را می‌شکند. با حالت سرمست به عرش می‌رسیم؛ اما رفتن به بالاتر ممکن نیست. بهتر است همچنان پای هیچ انسانی به طبقات بالاتر آبشار هریجان نرسد تا حیوانات منطقه از جمله کبک، شاهین، بز، پلنگ، خرس و … با خیال آسوده در منطقه‌ی حفاظت‌شده‌شان روزگار بگذرانند.

آبشار سواسره

ين آبشار که نزديک به 100 متر ارتفاع دارد،در بالادست ناحيه اي از توابع بلده قرار گرفته و داراي آب فراوان و پخشابي ويژه است. فضاي آن کوهستاني – بيشه اي است و چشم اندازهاي بکر و شگفت دارد. سواسره منطقه ای بسیار خوش آب و هوا و دارای چشم اندازهای فوق العاده ای است. واژه سواسره به معنای نسیم صبحگاهی است.

منطقه بلده به واسطه داشتن رودخانه های زیبا و خروشان مملو از آبشارهای کوچک و بزرگ است که بسیاری از آنان هنوز شناسایی نشده اند. از آبشارهای گزارش شده از منطقه بلده می توان به آبشار بطاهر کلا، آبشار یالرود، آبشار وسمیط، آبشار میناک و آبشار سواسره اشاره کرد که دارای فضایی کوهستانی و بیشه ای بوده و چشم اندازهایی بکر و شگفت دارند. تکمیل اطلاعات در مورد آبشارهای این مناطق احتیاج به تحقیق بیشتری دارد. رودخانه بطاهرکلا با جلوه های طبیعی زیبا، بطول تقریبی بیست کیلومتر از دامنه های شرقی کوه رستم چال در ۶۴ کیلومتری جنوب غربی نور سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستاهای کلاچای، بردون و کمر با رودخانه لور مخلوط شده و به خوش رود تغییر نام می یابد. این رودخانه در مسیر خود از چشمه های بسیاری آبگیری کرده و آبشارهای کوچک و بزرگ زیادی را باعث می شود. همچنین در نزدیکی روستای یالرود، در فاصله ۱۰ کیلومتری جنوب بلده و در دامنه کوه خرچر می توان آبشارهای زیبایی را درون تنگه های باریک و صعب العبور یافت که همچنان دست نخورده باقی مانده اند، مسیر یالرود آنقدر زیبا و بکر است که طی آن، اصلا احساس خستگی نخواهید کرد. طبیعت این منطقه روح هر انسانی را نوازش می کند.

دریاچه

دریاچه سد دریوک

دریاچه سد دریوک با مساحتی در حدود یک هکتار، روبروی دره‌ ولی‌آباد هزارچم و در دامنه‌ کوه دال کمر در شهرستان چالوس قرار گرفته است. این دریاچه آب شیرین حدود 5 متر عمق دارد و توسط مراتع و مرغزار احاطه شده و به همین جهت زیستگاه پرندگان بومی و جانوران وحشی است. در ما‌ه‌های زمستان نیز پرندگان مهاجری مانند غاز و مرغابی در اطراف آن مشاهده می‌شود. این دریاچه‌ دارای راه‌های دسترسی مناسب و محوطه‌های اتراق بوده و به جهت برخورداری از چشم‌اندازهای طبیعی، مرغزارهای وسیع و استفاده‌های طبی، مورد توجه دوستداران طبیعت می‌باشد.

دریاچه ولشت

دریاچه ولشت در یک منطقه کوهستانی در جنوب غربی شهر چالوس و 7 کیلومتری شمال شرقی شهر کلاردشت قرار دارد. مسیر دسترسی به آن از طریق جاده کندوان و محور ارتباطی چالوس به تهران آغاز گردیده و در کیلومتر 23 به بعد از پل کجور به سمت غرب منشعب و در مسیری پرپیچ و خم با جنگل‌های زیبای کاج به روستای کردی چال و جاده‌ای خاکی تا کنار دریاچه منتهی می‌شود. دریاچه ولشت با مساحت حدود 150 هزار مترمربع و متوسط عمق آن 20 متر، زیستگاه پرندگان مهاجر است. در این دریاچه امکان ماهیگیری، شنا و قایقرانی وجود دارد.

پارک جنگلی

پارک فین چالوس

پارک جنگلی چالوس(فی ین)، در هفت کیلومتری جاده چالوس ـ تهران قرار گرفته است. رودخانه چالوس، که از کنار آن می‌گذرد ویژگی خاص و جالبی به آن میدهد. در این پارک، اردوگاهی ایجاد شده‌است؛ که کلبه و کومه‌هایی برای اقامت مسافران دارد. این پارک امکانات خاص تفرجگاهی نظیر میز، نیمکت وجایگاه بازی بچه‌ها نیز داراست

پارک جنگلی نمک آبرود

پارک جنگلی نمک آبرود بیش از 200 هکتار مساحت دارد و مانند سایر پارک‌های جنگلی، درختان خودرو و انبوهی را در خود جای داده است. گونه‌های مختلف گیاهان شمشاد، توسکا، ملج و افرا از جمله این درختان هستند. عمر درختان شمشاد این پارک بیش از 700 سال برآورد گردیده است

 

تله‌کابین نمک آبرود

تله‌کابین نمک آبرود یکی از بخش های مهم توریستی نمک آبرود است که در جنوب شرقی شهرک نمک آبرود واقع شده و به شما امکان صعود به بالای قله زیبای مدوبن را می دهد. در بالای این قله هم که اختلاف دمای آن با پایین بیش از 10درجه است، می توانید از امکانات پذیرایی استفاده کنید. تله کابین نمک آبرود 42 کابین 4نفره دارد  که با سرعت 3متر بر ثانیه مسیر 2100 متری را در کمتر از 12دقیقه طی می‌کند.

 

کارخانه حریربافی

عملیات ساختمانی کارخانه، از سال ۱۳۱۲ ش آغاز و در سال ۱۳۱۵ به اتمام رسید. حریربافی چالوس، که در زمان خود در خاورمیانه بی‌نظیر بوده، از سال ۱۳۱۵تا سال ۱۳۳۷ بکار تولید محصولات ابریشمی طبیعی، انواع پارچه، جوراب، پرده و کراوات و غیره به منظور صدور به کشورهای دیگر مختص بود. در این سال کارخانه تعطیل و دستگاه‌های آن به رشت منتقل شد.

این کارخانه که تقریباً در مرکز بافت شهری چالوس واقع است، دارای محوطه بسیار وسیعی شامل قسمت‌های مختلف از جمله دیگ بخار و منبع تولید انرژی، انبار پیله، نخ ریسی، پارچه بافی، جوراب بافی، رنگرزی، کارخانه نخ سازی، منبع آب و ساختمان ادارات مرکزی بود. کارگران این کارخانه، اکثر غیربومی و عموما از شهرهای گیلان و بعضاً؛ آمل و بابل، اصفهان، مشهد و تبریز بودند و جمعیتی در حدود ۱۵۰۰نفر را داشتند. (پس از تعطیلی کارخانه ساختمان آن، به وزارت کشاورزی و منابع طبیعی سپرده شده بود و بعد از انقلاب اسلامی نیز به سپاه پاسداران واگذار گردید).

هنرهای سنتی شهرستان چالوس               

اصلیترین هنر سنتی شهرستان چالوس، فرش کلاردشت است، که علاوه بر فروش داخلی به کشورهای اتریش فرانسه ایتالیا کانادا آلمان و کشورهای حوزه خلیج فارس نیز صادر می‌گردد.شباهت طرح‌های فرش کلاردشت با طرح‌های فرش کردستان و فارس و کرمانشاه، بیانگر مهاجرت اقوام لر و کرد کوههای زاگرس در گذشته‌های دور به این منطقه‌ می‌باشد. از انواع جنگلی و شکارگاه ـ شکری، مزرقان، شاه عباسی، گل سینی، قابل ذکر می‌باشد و مهمترین دلایل شهرت آن، کیفیت بسیار بالای رنگ قالی، بدلیل استفاده از مواد گیاهی علاوه بر رنگ‌های شیمیایی در رنگرزی می‌باشد. علاوه بر قالی؛ هنرهای سنتی چون: نمدمالی، حصیربافی، جاجیم بافی، بافت جوراب و دستکش و کوزه گری نیز در منطقه کلاردشت رایج است

 

 

گردآوری و بازنشر:گروه بازرگانی آرین

منابع:ویکی پدیا

هتل های شهر چالوس


رستوران های شهر چالوس


شرکت های شهر چالوس


رویداد ها

سیزدهمین دوره نمایشگاه بین المللی بورس، بانک و بیمه تهران
سیزدهمین دوره نمایشگاه بین المللی بورس، بانک و بیمه تهران
پنجمین دوره نمایشگاه ملزومات جهیزیه و دکوراسیون داخلی منزل تبریز
پنجمین دوره نمایشگاه ملزومات جهیزیه و دکوراسیون داخلی منزل تبریز
افزودن رویداد