شهر مجازی

ما را دنبال کنید


تبلیغ خود را اضافه کنید

معرفی شهر کامیاران


کامیاران (کردی: Kamyaran) یکی از شهرهای استان کردستان و مرکز شهرستان کامیاران است که در فاصله ۶۵ کیلومتری جنوب سنندج و ۵۵ کیلوتری شمال شهر کرمانشاه واقع شده است.ویژگیهای عمومی، فرهنگی، مردم شناختی مردم این شهرستان نیز مانند سایر نواحی استان کردستان است و مردم آن به زبان کردی تکلم می‌کنند. زبان ساکنان این شهر کردی سورانی است، اما بخشی از مردم شهر از گویشوران هورامی و کلهری هستند.

پیشینه

در دوره حکومت آشوریان کامیاران مطابق با ایالت خارخار، یکی از ایالات کشور آشور بود.متعاقب جنگ جهانی اول که روس‌ها بخشی از کشور ایران در شمال و ترک‌ها بخش دیگری را در غرب اشغال کردند؛ در محرم سال ۱۳۳۴ قمری، نیروهای ایرانی به سرپرستی شونمام -کونسول آلمان در کرمانشاه- به فرماندهی سردار رشید و سنجرخان که از عشایر روانسر، جوانرود، گشکی و رمشتی تشکیل شده بود و تعدادی از مجاهدان به فرماندهی میرزا غفارخان زنوزی و یگان‌هایی از ژندارم‌های ایرانی به علاوهٔ یگان‌هایی از ارتش عثمانی به فرماندهی محی‌الدین بیگ به نیروهای روسیه به فرماندهی مامانوف در کامیاران حمله کردند. روس‌ها شکست سختی خورده و از راه سنندج به بیجار و از آنجا به زنجان عقب‌نشینی کردند.

تغییرات شهری

طرح جامع شهر کامیاران در جلسهٔ مٰورخهٔ ۲ خرداد ۱۳۴۵ شورای عالی شهرسازی از سوی استاندار استان کردستان پیشنهاد شده و تصویب گردید.

آب و هوا

کامیاران در فصول بهار و پاییز آب و هوای دلپذیری دارد اما زمستان‌های این شهر نسبتاً سرد و تابستان‌ها نیز گرم هستند.

گردشگری

کامیاران دارای ۱۳۰ بنای تاریخی است که ۷۴ اثر آن به ثبت ملی رسیده است. کامیاران همچنین دارای ۳۰ منطقه نمونه گردشگری و ۴ روستای هدف گردشگری می‌باشد.که زیبا ترین آن روستایی به نام پلنگان (به زبان محلی پالنگان)است و به آثار طبیعی و همچنین معماری خانه های مردمانش مشهور است. همین پتانسیل‌های سبب شده است که کامیاران بیشترین درصد بازدید گردشگر در استان و بویژه در بخش گردشگری روستایی داشته باشد.

بنچاق اورامان (هورامان )

در اوايل قرن حاضر در سال 1305 شمسي حسين نامي از مريدان (شيخ علاءالدين نقش بندي ) در غاري در دره تنگيور خمره اي پر از دانه ارزن پيدا كرد كه در ميان آن نوشته اي به خط پهلوي اشكاني بر پوست آهو وجود داشت . اين نوشته كه به (بنچاق اورامان ) مشهور شد قراردادي است ميان دو نفر براي خريد و فروش زر ستاني به 45 درهم كه شاهدان معامله نيز نام خود را در آن نوشته اند . اين بنچاق به سال 120 پيش از ميلاد مسيح تعلق دارد . در حال حاضر اين بنچاق در موزه برلين نگه داري مي شود .دو سند از این سه سند، به خط و زبان یونانی است. هر دو تاریخ سلوکی دارد که یکی معادل ۸۸/۸۷ ق.م. و دیگری معادل ۲۱/۲۲ ق.م. است و در پشت یکی از آنها چند کلمه ای به زبان پارتی نوشته شده که خلاصه متن یونانی است و احتمالا تاریخ نگارش آن نسبت به متن یونانی جدیدتر است. سند سوم فقط به خط و زبان پارتی است و تاریخ اشکانی دارد که معادل سده اول میلادی (احتمالا ۵۲ یا ۵۳ م) است. خط پارتی این متن به خط سفالینه های نسا شباهت دارد.

تپه تیانه

این تپه در ۲۶ کیلومتری غرب کامیاران واقع شده و به دلیل کشف سفال های منقوش پیش از تاریخ در آن، بسیار حائز اهمیت است. در گمانه ( چاهی که برای آزمایش قنات حفر کنند ) زنی این تپه، شش طبقه استقرار یافته، به دست آمده است. در طبقه اول آثار دوره اسلامی، طبقه دوم آثار ساسانی و در طبقه سوم که به اواسط و اواخر هزاره سوم پیش از میلاد تعلق دارد، سفال های ساده به رنگ های سیاه، کرم و خاکستری به دست آمد. در طبقه چهارم سفال های نخودی رنگ ساده از هزاره دوم پیش از میلاد ، و در طبقه پنجم آثاری هم عصر با “تپه گیاه نهاوند” از سفال نخودی با نقوش هندسی قهوه ای رنگ یافت شد. طبقه ششم که قدیمی ترین آثار تپه درآن به دست آمد، دارای سفال های منقوش قرمز مانند سفال های چشمه علی ری، اسماعیل آباد، ساوجبلاغ و والاتپه بود. تاریخ این سفال ها به هزاره چهارم و اواخر هزاره پنجم پیش از میلاد، یعنی حدود ۷ هزار سال پیش می رسد.

دشت امیرآباد

این دشت در شهرستان کامیاران واقع شده ، 6000 هکتار وسعت دارد . وسعت حوزه آبخیز آن حدود 310کیلومترمربع است . ‏ارتفاع متوسط دشت 1650 متر از سطح دریاست که تامین بخشی از آب مورد نیاز آن از محل چشمه ، چاه ، قنات و انتقال آب ‏توسط نهرهای سنتی صورت می گیرد . در این دشت رودخانه دائم امیرآباد و چند رودخانه فصلی جریان دارند . ‏آدرس :این دشت در شهرستان کامیاران واقع شده ‏.

چشمه کواز

اين چشمه در 50 كيلومتري شمال غربي كامياران و در 10 كيلومتري شمال غربي روستاي پلنگان در دامنه كوه واقع شده است . آب اين چشمه طعم گوگردي دارد و در محل جوشش آن از زمين رنگ آب شيري است و خود نشان دهنده وجود مواد آهني و گوگردي در آب است . آب اين چشمه در استخر كوچكي جمع مي شود و از آن براي نوشيدن و نيز درمان بيماريهاي مجاري تنفسي . روماتيسمي و بيماري هاي جلدي استفاده مي شود .آدرس :در 50 كيلومتري شمال غربي كامياران و در 10 كيلومتري شمال غربي روستاي پلنگان.

مزار سلطانی بیدخت

مزار سلطانی بیدخت گناباد یکی از بناهای معروف در شهر بیدُخت گناباد ایران است .این مزار آرامگاه « ملا سلطان محمد بیدختی گنابادی » ملقب به سلطان علیشاه ، عارف سده ۱۳ هجری ، مفسر قرآن مجید ( تفسیر بیان السعاده فی مقامات العباده که خمینی از آن تمجید نمود )، قطب سلسله نعمت اللهی سلطان علیشاهی مشهور به گنابادی است .در کنار وی و در همین بقعه سه تن از اخلاف وی نیز دفن شدهاند ؛ « شیخ محمد حسن بیدختی گنابادی » ملقب به صالح علیشاه « سلطان حسین تابنده گنابادی » ملقب به رضا علیشاه و « علی تابنده » ملقب به محبوب علیشاه جانشین رضا علیشاه . ( قطب فعلی این سلسله « نور علی تابنده » ملقب به مجذوبعلیشاه ، فرزند صالح علیشاه است.)بیدخت شهری کوچکی واقع در ۵ کیلومتری گناباد در خراسان است . هر ساله در مناسبت های مختلف پیروان و علاقه مندان سلسله نعمت اللهی سلطان علیشاهی گنابادی برای زیارت به این شهر مقدس می روند . گفته شده که طبق اعلام رسمی سال گذشته ۱۳۸4 پس از مشهد پربازدیدکننده ترین شهر استان خراسان بزرگ بوده است . دلیل این امر ، سفر فقرا و دراویش برای زیارت مجذوب علیشاه بوده است .کتابخانه مزار سلطانی بیدخت گناباد که یکی از قدیمی ترین کتابخانه های استان خراسان و ایران است سال گذشته در بنای جدید بزرگی در کنار مزار سلطانی گشایش یافته است .

روستای سرکاریز

روستای سرکاریز در بخش موچش شهرستان کامیاران در استان کردستان قرار دارد و دارای 130 نفر جمعیت و 30 خانوار است. اهالی این روستا از امکاناتی همچون: آب، برق، گاز، جاده آسفالته و مدرسه ابتدایی برخوردار هستند. قدمت این روستا به حدود 300 سال پیش برمی گردد و فاصله روستای سرکاریز تا شهرستان کامیاران 20 کیلومتر و تا شهر سنندج 80 کیلومتر است. وجه تسمیه روستا: یک چشمه قدیمی به نام کاریز در این روستا وجود داشته که آب روستا از این چشمه تامین می شده و هم اکنون هم همین طور می باشد و روستا در قسمت پایین چشمه واقع شده به همین دلیل به سر کاریز مشهور است. کوههای بسیار زیبایی در اطراف روستای سرکاریز وجود دارند به نامهای کیف هواره برزه، کانی باخ، دُوله سور چشمه های بسیار زیبایی هم در این روستا هست به نامهای کوره چال، کانی کاریز و کوناورچه. دو دشت مشهور در این روستا به نامهای بان قالی جار و خولینه وجود دارندکه محل تفریح اهالی این روستا و روستاهای اطراف است. روستاهای اطراف روستای سرکاریز در بخش موچش شهرستان کامیاران عبارتند از: گرگر، کومائین، نییر، ورمکان و سلطان سراج الدین و سیانا. مقبره زیارتی به نام بان ویس در این روستا وجود دارد که اهالی روستای سرکاریز روستاهای اطراف معمولا به این مکان زیارتی مراجعه می کنند.

روستای سلطان سراج الدین

روستای سلطان سراج الدین جزء بخش موچش شهرستان کامیاران در استان کردستان است این روستا دارای 110 نفر جمعیت و 31 خانوار می باشد. امکانات این روستا عبارتست از: جاده آسفالته، آب، برق، گاز، تلفن و مدرسه ابتدایی. وجه تسمیه و قدمت این روستا: یک کوه در اطراف این روستا به نام سلطان سراج الدین وجود داشته که چند نفر از اهالی روستا در اطراف این کوه خانه هایی را بنا می کنند به همین دلیل به نام سلطان سراج الدین هم اکنون این روستا را می شناسند. قدمت این روستا به حدود 300 سال پیش برمی گردد. کوه های بسیار زیبایی در اطراف روستای سلطان سراج الدین واقع شده به نام های: لانه قلا، کوه سلطان سراج الدین، کوه ریواسه، برمن، سردره، کانی ابراهیم و چیاگلا. چشمه های این روستا نیز به نام کوهها نامگذاری شده است. از روستاهای اطراف روستای سلطان سراج الدین می توان به مارنج، اشکفتان، رمشت و خیرآباد اشاره کنیم. یک زیارتگاه به نام شیخ عبدالقادر در روستای سلطان سراج الدین وجود دارد که اهالی خود روستا و روستاهای اطراف معمولا برای زیارت به این مکان مراجعه می کنند.

روستای کومایین

روستای کومایین از توابع شهرستان کامیاران در استان کردستان می باشد که در 65 کیلومتری کامیاران و 75 کیلومتری سنندج قرار گرفته است. این روستا دارای 90 خانوار و 400 نفر جمعیت است و وجود مقبره «شیخ عباس کومایین» باعث جذب افراد بسیار زیادی حتی از کشورهای دیگر برای این روستا شده است. به گفته ساکنین، 130 سال قبل در این روستا «شیخ عباس کومایین» زندگی کرده است. روستای کومایین دارای طبیعت بسیار زیبایی است و روستاهای همسایه این روستا عبارتند از : «قلعه کومایین»، «نیدر»، «سرکاریز»، «قوله دره» و «باغ خرم» است. کوه های «شیخ جنی»، «هه واره به رزه»، «سو چه ر»، «کانی چه رمو» و «کانی ره ش» کوه های معروف اطراف این روستا هستند. شغل اصلی و عمده مردم این روستا دامداری و کشاورزی است که به صورت دیم است. از محصولات عمده آن میتوان به گندم و جو اشاره کرد. روستای کومایین از توابع شهرستان کامیاران دارای امکاناتی همچون: طرح هادی، آب، برق، گاز که در حال لوله کشی است، مدرسه شبانه روزی، نانوایی، بهداشت، پارک کودک و جایگاه زباله می باشد.

کتیبه تنگی ور

کتیبه تنگی ور در 45 کیلومتری شمال غربی کامیاران در استان کردستان و در 500 متری روستای تنگی ور و در تنگه کوههای زینانه در بلندترین نقطه صخره کوه بقایای کتیبه و نقش برجسته ای به چشم می خورد که به خط میخی آشوری است و در یک طاق نما به ارتفاع 120 و پهنای 770 و عمق 35 سانتی متری حجاری و نقش شده است و احتمالا تصویر سارگن دوم پادشاه آشوری است. تاریخ کتیبه احتمالا مربوط به هزاره دوم یا اوایل هزاره سوم قبل از میلاد مسیح است.

پل شیروانه

پل شیروانه مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان کامیاران، بخش مرکزی، روستای شیروانه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۸۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

 

هتل های شهر کامیاران

افزودن هتل من

رستوران های شهر کامیاران

افزودن رستوران من

شرکت های شهر کامیاران

افزودن شرکت من

رویداد ها

افزودن رویداد