شهر مجازی

ما را دنبال کنید


تبلیغ خود را اضافه کنید

معرفی شهر سقز


۳۶.۲۴۵۳° شمالی ۴۶.۲۷۵۳° شرقیمختصات: ۳۶.۲۴۵۳° شمالی ۴۶.۲۷۵۳° شرقی.سَقِّز (به کردی: سەقز، Seqiz) یکی از شهرهای شمال‌باختری ایران در شمال استان کردستان است. شهر سقز برروی دو تپهٔ طویل که رودخانهٔ سرپوشیدهٔ ولی‌خان از وسط آن می‌گذرد، بنا شده‌است. پستی‌وبلندی‌های داخل شهر و چشم‌انداز رودخانهٔ سیمینه‌رود، که از کنار این شهر می‌گذرد، از ویژگی‌های آن است. سقز در ناحیه‌ای کوهستانی و مرتفع بین ارتفاعات نامنظم سلسله‌جبال زاگرس واقع شده‌است.این شهر با سنندج ۱۹۸ کیلومتر (از شمال) و با بوکان ۳۰ کیلومتر (از جنوب) فاصله دارد و تنها شهرِ دارای فرمانداری ویژه در استان کردستان است.مردم سقز در اکثریت مسلمان و سنی شافعی مذهب اند و زبان اکثریت مردم سقز کردی سورانی با لهجه اردلانی است. طبق آمار سال ۱۳۹۰، شهر سقز پس از سنندج، دومین شهر پرجمعیت استان کردستان است. طبق این آمار، جمعیت شهر برابر با ۱۳۹٬۷۳۸ تن بوده‌است.

وجه تسمیه

نام امروزینِ سقز از نام قوم سکا به یادگار مانده‌است، و «سکز» همان «ساکز» است. در روزگار مادها، سکاها فراوان به مرزهای ایران می‌تاختند.هووخشتره، بزرگ‌ترین پادشاه ماد، در ده سال اولِ حکومتش موفق شد که رابطه‌اش را با پادشاه سکاها، پروتوثیس، به اتحاد متقابل تبدیل کند. در روزگار هووخشتره، پس از انقیاد سکاها در ماد، گروهی از سکاها را به باختر ماد کوچاندند و این سرزمین را به‌نام آنان سکزی یا ساکز خواندند که اکنون به سقز معروف است.کتیبه‌های آشوری مربوط به ۷۰۰-۷۵۰ پیش از میلاد از سکاها یاد کرده‌اند. آنها در آن زمان در استپ‌های آسیای میانه زندگی می‌کردند و از تأثیر تمدن‌های بین‌النهرین بابل و آشور به‌دور بودند. آن‌ها تا حد زیادی تحت تأثیر تمدن برادران یک‌جانشین خود، مادها و پارس‌ها، قرار داشتند که در نواحی جنوب آنها در فلات ایران زندگی می‌کردند. سکاها، مانند قوم خویشاوند خود، سرمتیان، از جنبش‌های مزدایی و زردشتی‌گری که سرانجام توانست اعتقادات مادها و پارس‌ها را دگرگون کند، به‌دور بودند. هرودوت در کتاب چهارم درمورد این مردمان می‌نویسد: درمورد سکاها حکایت دیگری هست که به عقیدهٔ من بیشتر مورد اعتماد است. موافق این حکایت، سکاها ابتدا در آسیا مسکن داشتند، بعد ماساگت‌ها آنان را بیرون رانده و سکاها از رود آراکس (همان جیحون) گذشته، به زمین کیمری‌ها وارد شدند. چون عدهٔ سکاها زیاد بود، کیمری‌ها مشورت کردند که چه کنند. مردم عقیده داشتند که برای خاک، خود را به خطر نیندازند، پادشاهان به‌عکس معتقد بودند که پای‌داری کنند. بین پادشاهانی که ترجیح می‌دادند بجنگند تا کشته شوند، اختلاف شد و به دو دسته تقسیم گشته با هم جنگیدند و همه کشته شدند. بعد مردم جسد آنها را دفن و اراضی خود را رها کره و سکاها آنها را گرفتند. هنوز هم در مملکت سکاها قلعه‌های کیمری وجود دارد...روشن است که سکاها در تعقیب کیمری‌ها راه را گم کرده وارد آسیا و مملکت ماد شدند، زیرا کیمری‌ها در طول دریا حرکت کردند و سکاها به سمت قفقاز رفته و داخل ماد شدند. این روایت بین یونانی‌ها و بربرها خیلی شایع است.هرودوت از تهاجم سکاها به ایران در دوران هووخشترهٔ مادی یاد کرده؛ در حالی که سپاه ماد نینوا پایتخت آشور را محاصره کرده‌بود. خبر تهاجم سکاها به آذربایجان هووخشتره را ناچار کرد از نینوا بازگشته تا از کشور خود دفاع کند، شکست مادها در جنگی که در نزدیکی دریاچهٔ ارومیه واقع شد، موجب شد سکاها به قدرت اول آسیا بدل شوند. از تاخت‌وتاز و غارت‌های آنان در کتاب ارمیا، از کتب مذهبی یهودیان، نیز یاد شده‌است. چند سال بعد، هووخشتره با کشتن رهبران آنان موفق به شکست‌شان شد. سکاها در روزگار مادها بارها به مرزهای ایران تاختند. آن‌ها گاه با آشور هم‌پیمان می‌شدند و زمانی به‌همراه مادها با آشوریان می‌جنگیدند. به دنبال حملهٔ مجدد آشور به مادها، خشتریته برای پایان‌دادن به حملات آشور با ماننا و سکاها پیمان دوستی بست و عملاً با آشور وارد جنگ شد. بعد از سکاها، کیمری‌ها (یکی دیگر از قبایل صحرانشین شمال قفقاز) به منطقهٔ شمال‌غرب ایران حمله کردند و در سر راه خود، دولت اورارتو در باختر دریاچهٔ ارومیه و خاور آناتولی را نابود کردند. هووخشتره بزرگ‌ترین پادشاه ماد در ده سال اول حکومتش موفق شد که رابطهٔ خوبی با پروتوثیس پادشاه سکاها برقرار کند. هووخشتره ارتشش را به دو بخش پیاده‌نظام مجهز به نیزه و سواره‌نظام تیرانداز (شکلی که از سکاها آموخته‌بود) تقسیم کرد و دولت نیرومندی در ماد تشکیل داد. هووخشتره پس از انقیاد سکاها در ماد، گروهی از سکاها را به غرب ماد کوچ داد و این سرزمین را به نام آنان سکزی یا ساکز خواندند که اکنون به «سقز» معروف است. رومن گیرشمن می‌نویسد: سکاها در زمان اشغال ایران، سَقِز، ناحیه‌ای از کردستان را پایتخت خود قرار دادند، که الان نیز، با قدمتی ۳۰۰۰ ساله، یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان به‌شمار می‌آید؛ چنان‌که آثاری از ایشان در آن حوالی پیدا شده؛ و گویند که کلمهٔ «سقز»، مشتق اسم «سَکا» است.برخی دیگر معتقدند که واژهٔ سقز برگرفته از نام «سیاکسار» یکی از پادشاهان مادی است که یونانیان او را «سیاکس» خوانده‌اند.

 

جمعیت

براساس آمار ارائەشدهٔ سال ۱۳۹۰ شهر سقز با جمعیت ۱۳۹٬۷۳۸ تن پس از سنندج، دومین شهر پرجمعیت استان کردستان است. زبان و گویش مردم سقز، کردی سورانی با لهجهٔ موکریانی است. در سال ۱۳۷۰ شمار شهرنشینان شهرستان سقز حدود ۱۰۰٬۱۱۳ تن بوده‌است و جمعیت روستاییان آن هم برابر با ۷۹٬۲۰۰ تن بوده که جمعاً کل شهرستان دارای جمعیتی برابر با ۱۶۰هزار تن داشته‌است؛ اما با تغییرات حاصل در روستاهای خوش‌آب‌وهوا و ایجاد و احداث راه‌های آسفالتهٔ روستایی و برق‌کشی و مخابرات و دیگر امکانات، تمایل مردم به سکونت در روستاها بیشتر شده‌است.

 

اقلیم

موقعیت

سقز در ۴۶ درجه و ۱۷ دقیقهٔ طول جغرافیایی و ۳۶ درجه و ۱۴ دقیقهٔ عرض جغرافیایی از خط استوا واقع شده‌است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱٬۴۷۶ متر است و نسبت به تهران ۲۵ درجه و ۲۷ دقیقهٔ طول باختری فاصله دارد. در ناحیه‌ای کوهستانی و مرتفع بین ارتفاعات نامنظم سلسله‌جبال زاگرس واقع شده‌است. در جنوب این شهر، کوه‌های «هیجانان»، و در باختر آن، کوه‌های «مَلقَرَنی» گسترده‌اند.شهر سقز از شمال به استان آذربایجان غربی (شهر بوکان، حدفاصل ۳۵ کیلومتری)، از باختر به شهر بانه حدفاصل ۵۵ کیلومتری، و منطقهٔ ایل گورک و حدود شهرستان سردشت، از جنوب به منطقهٔ سَرشیو و مریوان، و از خاور به شهرستان دیواندره منتهی می‌شود.

آب و هوا

سقز زمستان‌هایی بسیار سرد دارد و براساس داده‌های سازمان هواشناسی، یکی از سردترین نقاط شهری ایران است. یکی از پایین‌ترین دماهای ثبت شده در این شهر ۴۵- درجهٔ سانتی‌گراد بوده‌است. به گزارش سازمان هواشناسی جمهوری اسلامی ایران شهر سقز به همراه شهر بستان‌آباد در استان آذربایجان شرقی که دمای ۴۶- درجه در آن به‌ثبت رسیده سردترین شهرهای ایران لقب گرفته‌اند.

اقتصاد

براساس برخی منابع، سقز در دورهٔ صفویه مرکز تجاری و داد و ستد در منطقهٔ شمال غرب ایران بوده‌است.شهر سقز در ۵ کیلومتری جادهٔ بوکان دارای شهرک صنعتی است که از واحدهای فعال آن می‌توان به کارخانهٔ قند محمدی، کارخانهٔ قند غلامی، کارخانهٔ کیک آسو، کارخانهٔ آب معدنی کیمیا، کارخانهٔ لبنیات پرشنگ، کارخانهٔ روغن موتور شیما نول، کارخانهٔ فیلتر خودرو ایزیرتا، و کارخانهٔ لامپ کم‌مصرف اشاره کرد.

بازار یهودی‌های سقز در سال ۱۳۹۲

بازار در سقز نقش محوری دارد و یکی از ارکان اصلی این شهر در محل کنونی است. بازار سقز از چند بازار کوچک دیگر تشکیل شده که براساس کالاهای عرضه‌شده و فروشندگان تقسیم‌بندی شده‌اند. از میان این بازارها می‌توان به «بازار بالا» که محل عرضهٔ کالاهای لوکس است، همچنین «بازار پایین» که محل عرضهٔ کالاهای سنتی مانند پارچه، لوازم عروسی و اقلام کشاورزی است اشاره کرد. در کنار این دو بخش بزرگ، چند بخش دیگر هم وجود دارد، مانند بازار یهودی‌ها (که هم‌اکنون محل کار خیاطان مسلمان است) و قازاخانه (معروف به «شیطان‌بازار») که امروزه به‌طور گسترده‌ای مورد بازدید مسافران قرار می‌گیرد.

 

جاذبه های گردشگری

رودخانه زرینه رود

رودخانه زرینه‌رود یا «چَم جُغَتای» با طول 300 کیلومتر، یکی از مهم‌ترین رودخانه‌های حوزه دریاچه ارومیه به‌ شمار می‌رود. سرچشمه این رود از کوه‌های چهل چشمه، قره الیاس، یازین و شاخه رَش، از توابع سَرشیو شهرستان سقز است و موازی با سیمینه‌رود به سوی شمال جریان یافته و از میان دره‌های ژرف و پر پیچ و خم گذشته، وارد دریاچه ارومیه می‌شود. زرینه‌رود دارای دو شاخه اصلی به نام‌های چم جغاتو و خورخوره است. جهت کلی جریان رودخانه به سوی شمال است و با دریافت شاخه‌های متعدد در سد زرینه‌رود به هم می‌پیوندند و زرینه‌رود را تشکیل می‌دهند. در سقز زرینه‌رود با نام «چاکتو» خوانده می‌شود و یکی از جذاب‌ترین مناطق طبیعی استان می‌باشد. در این رودخانه امکان ورزش‌های آبی نیز وجود دارد و در تمام طول رودخانه، قایقرانی امکان‌پذیر می‌باشد.

حمام حاج صالح سقز

حمام حاج صالح در بافت قدیمی سقز و در مجموعه بازار این شهر به سبک اصفهانی ساخته شده و مجموعه کاملی است که تمام ویژگی‌های یک حمام را داراست و شامل بخش‌های مختلفی همچون بینه، سربینه، گرمخانه، خزینه، خلوتی‌ها، تون انبار (مخزن سوخت حمام)، سیستم آبیاری و فاضلاب می‌باشد. قدمت این حمام به دوران صفویه بازمی‌گردد اما بخش‌هایی از آن در دوران زندیه به بنا الحاق گشته و در واقع قدیمی‌ترین حمام به جا مانده در شهر سقز است. کادربندی و آهک‌بُری‌های سقف و دیوارها و حجاری ستون‌ها از تزئینات بنا می‌باشد. آهک‌بری در حمام همان کاربرد گچبری در بناهای دیگر را دارد. در تزئین و معماری حمام از گچ استفاده نمی‌کنند چون در فضای بخارآلود و مرطوب آن مقاومت خود را از دست داده و می‌ریزد در حالی که رطوبت به استحکام آهک کمک نیز می‌کند. ستون‌های سنگی حمام سه تکه بوده و مقطعی هشت ضلعی دارند. نورگیرها در مرکز هر گنبد نور بیرون را به داخل محیط حمام می‌کشاند. حفر‌ه‌های حجاری شده در سکوها نیز به عنوان جاکفشی استفاده می‌شده است و افراد در مدتی که در حمام مشغول استحمام بوده‌اند، دمپایی‌های چوبی به پا داشته‌اند.این حمام در دوران پهلوی به زورخانه تغییر کاربری پیدا کرد و تخریب‌ها و تغییر کاربری‌های اندکی در آن روی داد. بعد از انقلاب اسلامی این مکان تا مدتی تعطیل و متروکه باقی ماند و نوادگان و فرزندان حاج صالح نیز درصدد فروش حمام و تبدیل آن به مغازه بودند اما میراث فرهنگی استان کردستان برای جلوگیری از تخریب آن حمام را خریداری کرده و از مدتی پیش عملیات مرمت و بازسازی در این بنا آغاز شده است و پس از پایان اقدامات مرمتی، این حمام تاریخی به موزه تغییر کاربری خواهد داد.

مسجد دومناره

مسجد دو مناره در خیابان امام خمینی در بافت قدیم شهر سقز در محله میان قلعه و در دامنه تپه تاریخی نارین قلعه قرار گرفته است. بنای مسجد طبق روایات موجود به زمان شیخ حسن مولانا آباد؛ از عرفای حکیم و ریاضیدانان مشهور عصر افشاریه برمی‌گردد که با توجه به کاشی‌کاری‌های این مسجد که بیشتر شبیه به اواخر افشاریه و اوایل زندیه است، می‌توان یقین حاصل نمود که بنا مربوط به دوره افشاریه است و در دوره‌های بعدی مرمت شده است. این مسجد پلانی تقریباً مربع شکل دارد و در ساخت آن از مصالحی همچون خشت خام، ملات گل، سنگ‌های لاشه، آجر و چوب استفاده شده است. ورودی این مسجد که در ضلع غربی قرار گرفته، سردرِ آجری با بافت گره‌چینی آجر و کاشی زرد رنگ دارد. بعد از ورودی یک دالان ارتباطی حدود 3×3/5 متر قرار دارد که از طریق 9 پله می‌توان به پشت بام مسجد رسید. شبستان مسجد در ضلع شرقی این دالان قرار دارد و از طریق درگاه جداگانه می‌‌توان به آن راه یافت. در ضلع جنوبی شبستان علاوه بر محراب، دو راه ارتباطی دیگر که به شکل محراب می‌باشند برای راه یافتن به ایوان جلوی مسجد تعبیه شده است. در ضلع شرقی ایوان، مقبره یکی از امامان جماعت مسجد به نام «سید حکیم» قرار گرفته است. حوضخانه مسجد دارای گنبدی آجری با روزنه‌های مدور می‌باشد و کف آن سنگ‌فرش است. احتمالاً حوضخانه که محل وضوی نمازگزاران است، قدیمی‌تر از مسجد کنونی و متعلق به دوران صفویه است. در دیوارهای مسجد از کاشی‌های صابونکی با طرح سرو (درخت زندگی)، از آثار استاد علی اصفهانی برای تزئین استفاده شده است و به نظر می‌رسد که استاد اصفهانی چند سالی در سقز سکونت داشته است.بالای مسجد دو مناره رفیع قرار دارد و به همین دلیل این مسجد با نام «مسجد دو مناره» شهرت یافته است. در تزئینات مناره‌ها از کاشی‌ها و آجرکاری‌های مُعَقِلی استفاده شده است.در تاریخ 3 شهریور سال 1391 خورشیدی بر اثر سوزاندن خاشاک و خاموش نکردن کامل آتش، بام مسجد دچار آتش‌سوزی شد که در این حادثه متأسفانه ایوان چوبی و قسمت زیادی از بام چوبی مسجد در آتش سوخت.

غار سورآوا

این غار طبیعی در روستای باشماق شهر سقز قرار دارد. طول غار 54 متر می‌باشد و داخل آن دریاچه کوچکی وجود دارد که برای عبور از آن نیاز به قایق بادی می‌باشد. آب دریاچه از بارندگی‌های فصلی تأمین می‌شود. این غار اگرچه کوچک است ولی از لحاظ زمین‌شناسی مهم است چون غار در لایه‌های آهکی قرار دارد و امکان غارهای دیگری وجود دارد. در داخل غار جانورانی همچون خفاش و هزارپا دیده می‌شوند.

روستای وزملا

روستای وزملا در 40 کیلومتری شهرستان سقز قرار گرفته است. نام این روستا از کلمه ترکی به معنای چشم گرفته شده است. امکانات این روستا شامل: برق، آب، مخابرات و مدرسه ابتدایی می باشد که جمعیت این روستا 243 نفر است. روستاهای همسایه روستای وزملا ی سقز، سیاه دره علیا، سیاه دره سفلی، دارابی و گوزه می باشد. مقبره شیخ بزرگی به نام «شیخ سید احمد کاکه سور» در این روستا می باشد که سالانه تعداد زیادی از مردم حتی از استانهای دیگر نیز به این روستا سفر می کنند و وجود این شیخ باعث شده که اغلب مردم روستا سید باشند. از کوه های این روستا می توان به: کوه های کوره سوته، گذر جار، سینه سوره، شاخه ره ش و کانی سپی اشاره کرد. این روستا همچنین دارای چشمه های بسیار زیبایی همچون: کانی ابراهیم، کانی خاتون، کانی جانه می باشد که طبیعت بسیار زیبایی به این روستا بخشیده است. می گویند نادر شاه افشار به این روستا آمده و زمینهای زیادی به شیخ سید احمد کاکه سور تعارف کرده ولی ایشان فقط مقدار کمی از خاک این روستا را قبول نموده و مابقی را به نادر شاه بخشیده است.

روستای شمسه

روستای شمسه به عنوان یک نقطه روستای در دهستان تیله کو از بخش زیویه شهرستان سقز در استان کردستان قرار دارد. فاصله این روستا تا سقز 65 کیلومتر است. این روستابه لحاظ موقعیت جغرافیایی جزء روستاهای کوهستانی به شمار می رود. در باب وجه تسمیه روستا می توان به این نکته اشاره کرد که دختری در زمانهای قدیم از عشایر شهرستان تکاب به روستا فعلی مهاجرت نمود و در آنجا ماندگار شد. اسم دختر شمس بود که کم کم این روستا به شمسه تغییر نام داد. روستای شمسه به عنوان یک روستای اقماری وابسته است به حوضه روستایی به مرکزیت روستای باشماق است. آب شرب این روستا از طریق چشمه های موجود تامین می گردد. روستای شمسه در استان کردستان براساس آخرین سرشماری دارای 449 نفر جمعیت است. وسعت کل زمینهای کشاورزی این روستا بالغ بر 661 هکتار است که 212 هکتار آن آبی و 443 هکتار آن دیمی است. قالیبافی رایج ترین صنعت دستی در روستا بوده و پس از کشاورزی مهمترین نقش را در اقتصاد روستا ایفا می کند. این روستا دارای امکاناتی همانند: آب، برق، تلفن، مسجد، مدارس ابتدایی و راهنمایی است.

 

روستای ترجان

روستای تورجان در استان کردستان و از توابع شهرستان سقز است که تقریبا در 60 کیلومتری سقز و بوکان قرار گرفته است. این روستا با وضعیت طبیعی کوهستانی و تپه ای دارای آب و هوای معتدل و سرد است. زبان مردم تورجان کردی با گویش سورانی است و همگی مسلمان و اهل تسنن و شافعی مذهب هستند. وجه تسمیه این روستا به زمان حمله مغولها برمی گردد. ظاهرا در زمان حمله مغولها، فرمانده ای داشتند به اسم تیرجان که بعدها نام این روستا را از اسم این فرمانده گرفته اند. تورجان جمعیتی بالغ بر 750 نفر دارد و شغل این مردم کشاورزی به صورت دیم است. البته تعدادی هم به زنبورداری مشغولند. روستای تورجان دارای اقلیم خاص و ویژه ای است یعنی در کوهپایه مستقر شده و همین امر موجب پدید آمدن مناظر زیبایی شده که از آن جمله می شود به باغهای سرسبز و اباد در حاشیه رودخانه تورجان اشاره کرد. کوه استاد مصطفی، که در زمستان پوشیده از برف و در بهار و تابستان دارای پوشش گیاهی متنوعی است منشاء بسیاری از چشمه های فصلی و دائمی است که آب آشامیدنی مردم این روستا از آب این چشمه ها تامین می شود. روستای تورجان دارای 2 مسجد است مسجد جامع و مسجد شیخ ویسو. از سادات مشهور تورجان می توان به سادات سیادت اشاره کرد که حاج بابا شیخ سیادات و سیدعبدالعزیز سیادت که هر دو عالمان توانایی بودند اشاره کرد. ملاعلی قزل چی، ابراهیم فتاحی و محمد فتاحی از افراد بنام و شهیر این روستای زیبا هستند. در مرکز تورجان قلعه ای وجود دارد به نام قلعه کهن یا قلاکون که با زحمت خود مردم در زمان های بسیار دور ساخته شده است. از امکانات روستا می توان به این موارد اشاره کرد: مدرسه – خانه بهداشت – تلفن ثابت – مرکز مخابراتی – پست و پست بانک.

روستای جنیان

روستای جنیان با ارتفاع 1200 متر ای سطح دریا از توابع دهستان امام، بخش زیویه، شهرستان سقز در استان کردستان است. در فاصله 5 کیلومتری از مرکز دهستان قرار دارد. بنا به اظهار نظر ساکنین روستا، جنیان دارای 1100 هکتار زمین زراعی ملکی است که سهم اراضی آبی آن 350 و سهم اراضی دیمی 750 هکتار است. از نظر وضعیت قرارگیری، تمامی اراضی زراعی روستا در هر چهار جهت روستا پراکنده شده است. روستای جنیان از نظر آب، وضعیت مناسب و مطلوبی را داراست و از نظر خاک هم جزء مناطق مستعد و حاصلخیز استان کردستان است. بر طبق آخرین آمار سرشماری این روستا دارای جمعیتی بالغ بر 573 نفر در قالب 96 خانوار است. تاریخ دقیق پیدایش روستا مشخص نیست و بنا به تحقیقی که از خود روستائیان انجام گرفته قدمت روستا حدود 300 سال بیان شده است. از امکانات موجود در روستا می توان به مدرسه راهنمایی و ابتدایی، خانه بهداشت، مسجد، آب و برق اشاره کرد. در داخل بافت روستا، یک تپه باستانی به نام زیویه وجود دارد که توسط میراث فرهنگی شناسایی شده است.

روستای چکشه

روستای چکشه یکی از روستاهای دهستان سراب از توابع بخش مرکزی در شهرستان سقز است که ارتفاع این روستا از سطح دریا 2000 متر است. موقعیت قرارگیری روستا به صورت کوهپایه ای بوده با آب و هوای جلگه ای و کوهستانی همچنین دارای یک رودخانه فصلی به نام مرخز. برای رسیدن به روستای چکشه در استان کردستان، ابتدا باید از مسیر اصلی سقز – بوکان عبور کرد و در کیلومتر 10 یک مسیر فرعی جدا وجود دارد که به روستا می رسد. طبق آخرین سرشماری، روستای چکشه در استان کردستان دارای 90 نفر در قالب 20 خانوار است. روستای چکشه، از لحاظ شکل گیری جمعیت به صورت طایفه ای بوده، طایفه هایی با نام های اسلامی، فرجی و یاسینی. گویش اهالی محل، کردی سورانی است. از کل جمعیت روستا، 80% اهالی به شغل کشاورزی مشغولند. 20% دارای شغل دامداری هستند و از مهم ترین محصولات روستا می توان به گندم، جو، یونجه، نخود و عدس اشاره کرد. از امکانات روستا می توان به آب، برق، مخابرات و خانه بهداشت اشاره نمود.

مسجد شیخ مظهر سقز

مسجد شیخ مظهر سقز با معماری کاملا سنتی و بومی کردستانات در اوایل دوره قاجاریه توسط چند نفر اهالی محلی بنا گردیده. این مسجد به شکل مربع و با ارتفاعی مشرف به محلات مجاور در بهترین نقطه ممکن و در مرکز بافت قدیمی شهر سقز احداث گردیده. استفاده از چوب، سنگ و آجر به عنوان مهمترین عناصر معماری در ساختمان این گونه مساجد به بهترین شکل و شیوه ممکن صورت گرفته است. بطوری که همواره از این روش بنا ساختن، با کمترین هزینه و بهترین بهره برداری مساجدی احداث می شدند، که از نظر فن معماری به بهترین وجه ممکن از آنها بهره جسته می شد. از لحاظ معماری بیرونی، ساختمان مسجد شیخ مظهر سقز دارای سه نما است که این یکی از ویژگی ها و آراستگی های مسجد به شمار می رود. نمای اصلی مسجد که ایوان و محرابی تابستانی در پیشانی آن واقع شده، ضلع درب اصلی مسجد که مشرف به کوچه همجوار و وضوخانه است و در مقابل آن بالکنی آفتاب گیر واقع شده. و ضلع دیگر مسجد که مشرف به کوچه ای دیگر است و در آن ساختمان خادم مسجد و اقامتگاه طلبه های دینی در آن واقع شده. کل معماری مسجد از هنر آجر تراشی و چوب بهره می برد. اما ارتفاع بلند و معظم ایوان تابستانی تا سطح زمین بوسیله سنگ چینی مستحکم و ضخیم بنا شده که بار اصلی برپا شدن مسجد بر روی این سنگ چین قرار داده شده است. به دلیل اینکه این مسجد همانند اغلب خانه های این منطقه بر سطحی شیب دار ایجاد شده است. معماران آن برای اینکه بتوانند مسجد را بر روی سطحی مسطح بنا کنند مجبور بوده اند در جلوی مسجد سکویی از سنگهای لاشه با ارتفاع در حدود ۴ تا 5/4 متر بنا نمایند و سپس مسجد را بر روی این سکوی سنگی بنا کنند. ایوان تابستانی مسجد دقیقی بر روی این سکو سنگ چین ساخته شده است . ابعاد این ایوان 80/4در ۱۶ متر می باشد که با شبستان اصلی مسجد دارای بامی در این سطح است. این ایوان در ضلع غربی همانند خود مسجد در مجزایی دارد .در مجاورت سنگ چین ها تعدادی مغازه به قدمت عمر مسجد قرار گرفته، که این نگاه سازنده بنا را برای حفظ استقلال مالی مسجد بیان می کند، و یکی از و یژگی های ارزنده مسجد شیخ مظهر به شمار می رود. شبستان مسجد دقیقا در ضلع شرقی یک دالان قرار دارد که از طریق درگاه جداگانه می توان به آن راه یافت. ابعاد این شبستان ۱۰ در ۱۲ متر است. سقف این شبستان با ارتفاع ۲ متر و ۸۰ سانت، همانند بیشتر مساجد محلی مناطق کردنشین بر روی چهار ستون چوبی تقریبا مدور با سر ستونهای چوبی تکیه داده است. قطر ستونهای این بنا در حدود ۳۵ سانتی متر است ، که بر پایه ی ستونهای سنگی با همین قطر قرار دارند. در ضلع جنوبی این شبستان و قبل از هر چیزی محراب مسجد جلب توجه می کند. این محراب بافت قدیمی خود را که همان طاق هلالی باشد حفظ کرده است. البته به دلیل اینکه در سال ۱۳۷۸ همه ی مسجد گچ کاری مجدد شد تغییراتی در تزئینات و مشخصه های آن به وجود آمد به طوری که امروزه فقط محرابی هلالی مشاهده می شود که بر بالای آن بسم ا…الرحمن الرحیم با گچ قالب گیری شده است. در ضلع جنوبی شبستان علاوه بر محراب دو راه ارتباطی دیگر که دقیقا شکل محراب را دارند برای راه یافتن به ایوان تابستانی جلوی مسجد تعبیه شده است. از ایوان تابستانی تقریبا تمام شهر با چشم اندازی دل نواز مشاهده می شود. قطر دیوارهای این مسجد حدود یک متر و 3۰ سانتی متر است که در ضلع جنوبی و داخل محراب به وضوح می توان آن را مشاهده کرد. راز استحکام و پایداری بنا از دوره ی قاجاریه تا کنون بدون تردید همین ضخامت و ستبری دیوارهای آن است. در ضلع شرقی شبستان تعدادی طاقچه با اندازه های متفاوت قرار گرفته است که برای نگه داری مصحف ها و وسایل دیگر مربوط به مسجد استفاده می شود. در ضلع غربی مسجد علاوه بر دالان ارتباطی به شبستان اصلی مسجد دو اتاق دیگر نیز وجود دارد که در ادوار پیشین محل درس خواندن طلاب بوده است.

دریاچهٔ لَگزی

پیست اسکی سقز یا وزنه واقع در گردنه خان در محور سقز-بانه؛ این پیست در ضلع شمالی کوه وزنه واقع است که از لحاظ برفگیر بودن بیش از ۶ ماه از سال قابلیت اسکی دارد. ارتفاع قلهٔ آن ۲٬۷۰۰ متر از سطح دریاست و طول پیست ۱٬۲۰۰ متر می‌باشد. این پیست به‌صورت خصوصی توسط شرکت تعاونی آرو احداث گردیده‌است.

مناطق گردشگری و دیدنی

1.تپه باستانی زیویه

2.حمام حاج صالح

3.گنبد اردلانیه

4.مسجد دومناره

5.مسجد و مدرسه روستای تر جان

6.قرآن مشهور شیخ حسن مولاناآباد

7.قلعه باستانی کلتپه

 

کوهها و مناطق طبیعی سقز

کوه نه که روز ،کوه روش ،کوه سلطان ،کوه عبدالرزاق ،کوه خان و وزنه ،کوه جا قل ،کوه ونوشه

 

اماکن تاریخی

 قلعهٔ زیویه ،غار کرفتو ،مسجد دومناره ،حمام حاج صالح ،مسجد ترجان ،کاروانسرای تاجوانچی ،بازار سقز ،قرآن تاریخی شیخ حسن مولانا آباد

هتل های شهر سقز


رستوران های شهر سقز


شرکت های شهر سقز


رویداد ها

افزودن رویداد